فارغ‌التحصیلان بیکار

گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد-حسین موسوی: چه لحظه‌ی فوق‌العاده‌ای برای فارغ‌التحصیلی از دانشگاه و تلاش برای شروع یک حرفه‌ مطلوب. هوش مصنوعی در بحبوحه‌ی دگرگونی بنیادین - و شاید نابودی - مشاغل یقه‌سفید سطح مبتدی است. «بلومبرگ بیزینس ویک» در گزارشی نوشت: دولت ترامپ سال گذشته صدها هزار شغل دولتی، دانشگاهی و غیرانتفاعی را حذف کرد. در پایان سال ۲۰۲۵، تعداد فرصت‌های شغلی به ۶.۵ میلیون کاهش یافت که پایین‌ترین سطح از سپتامبر ۲۰۲۰ است و تحلیلی از بانک فدرال رزرو نیویورک نشان می‌دهد که نرخ بیکاری برای فارغ‌التحصیلان اخیر دانشگاه از میانگین ملی برای همه کارگران بالاتر رفته است.

انگار این کافی نبود، یک نظرسنجی توسط انجمن ملی کالج‌ها و کارفرمایان پیش‌بینی کرد که سال ۲۰۲۶ بدترین بازار کار برای فارغ‌التحصیلان جدید از زمان شروع همه‌گیری خواهد بود. همه اینها در پس‌زمینه یک روند بلندمدت اتفاق می‌افتد که از قبل، خرد متعارف در مورد ارزش اخذ مدرک دانشگاهی را به چالش کشیده بود: مشاغلی که نیاز به مدرک تحصیلی دارند، برای حفظ تعداد فارغالتحصیلان جدید کافی نیستند. طبق داده‌های بانک فدرال رزرو نیویورک، تا پایان سال گذشته، نرخ بیکاری فارغ التحصیلان اخیر دانشگاه به تقریباً ۴۳ درصد رسید که نسبت به پایان سال ۲۰۲۴ تقریباً ۴ درصد افزایش یافته است. آیا جای تعجب است که بیش از ۲ میلیون دانشجویی که امسال فارغ‌التحصیل می‌شوند، فشار زیادی را احساس می‌کنند؟ گوش دادن به تلاش‌های آنها برای عبور از سیستم‌های غربالگری درخواست هوش مصنوعی، ارتباط با مدیران استخدام واقعی و یافتن شرکتی که واقعاً کارگران سطح مبتدی را استخدام می‌کند، یادآور Wipeout، مسابقه تلویزیونی، است؛ جایی که شرکت‌کنندگان باید از روی یک مسیر مانع‌دار از برگ‌های نیلوفر آبی شناور بپرند و از روی تیرهای تعادل لرزان عبور کنند، بدون اینکه صورتشان در آب فرو برود.

این به این معنی نیست که پیدا کردن شغل غیرممکن است، اما اقتصاد آشفته نیازمند پیگیری جدی راه‌های مختلف و گشودگی برای دنبال کردن چیزی غیر از آنچه برنامه‌ریزی کرده‌اید، است. بلومبرگ بیزینس‌ویک با عدهای جوان در مورد چگونگی تلاش برای شروع یک حرفه در شرایط فعلی صحبت کرد. مکالمات ما کمی ویرایش شده است.

امتیازدهی به کارآموزی

کارآموزی مدت‌هاست که مسیری برای رسیدن به اولین شغل بوده است، اما اکنون ریسکی که دانشجویان برای دریافت پیشنهاد کار تمام وقت از یک شرکت متحمل می‌شوند، به طرز باورنکردنی بالاست. کیت اسپنسر، متخصص شغلی در سایت FlexJobs می‌گوید: «این انتظارات لزوما واقع‌بینانه نیستند، زیرا شرکت‌ها تعداد کارآموزانی را که می‌پذیرند بسیار بیشتر از تعداد افرادی است که واقعا می‌توانند استخدام کنند.» با این حال، بسیاری از دانشجویان فرآیند کارآموزی را در اوایل دانشگاه آغاز می‌کنند، به این امید که جزو معدود افراد خوش‌شانسی باشند که می‌توانند از کارآموز به کارمند تبدیل شوند.

یکی از این دانشجویان میگوید: «من در بریتانیا متولد شدم، ۲۰ سال از عمرم را در پاکستان گذراندم و سپس برای تحصیل در دانشگاه به آمریکا نقل مکان کردم. از آنجا که من یک دانشجوی بین‌المللی هستم، به محض اینکه مجوز کار ما صادر شود، حدود ۶۰ روز فرصت داریم تا شغل پیدا کنیم. من فقط برای کارآموزی ۴۵۳ درخواست ارسال کردم. حداقل ۲۰ مصاحبه و تعدادی ارزیابی آنلاین هم انجام دادم - خیلی زیاد بود که قابل شمارش نیست. بسیاری از شرکت‌ها فقط برای کارآموزی پنج-شش دور مصاحبه داشتند که دیوانه‌کننده بود.» او ادامه میدهد: «واقعا سخت بود. این فرآیند است که شما را خسته می‌کند - صحبت کردن با هر شرکتی، طی کردن همان دورهای تکراری، فقط برای اینکه آنها با شما تماس بگیرند و بگویند: بله، در واقع، شما موفق نشدید. کار زیادی است و قطعاً زمینه‌ساز فرسودگی شغلی است.»

آیمن موتن، ۲۳ ساله، در سال دوم دانشگاه خود در گوگل کارآموزی کرد و در سال ۲۰۲۵ از دانشگاه دیپاو «DePauw» با مدرک علوم کامپیوتر فارغ‌التحصیل شد. کارآموزی منجر به یک شغل تمام وقت در یوتیوب به عنوان مهندس نرم‌افزار شد.

موتن میگوید: «بعد از سال اول دانشگاه، یک دوره کارآموزی کوچک در یک اردوی تابستانی دخترانه در رشته‌های STEM (علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات) گذراندم، چون برایم مهم بود. آماده نبودم که یک «شغل واقعی» داشته باشم. ۱۸ سالم بود. می‌خواستم خوش بگذرانم. نمی‌دانستم سند مالیاتی W-2 چیست. حالا انگار باید از همان لحظه ورود به دانشگاه به کارآموزی فکر کنیم. این ترسناک است.» او ادامه میدهد: «ما به اندازه کافی در مورد اینکه چقدر ایجاد تعادل بین مدرسه و جستجوی شغل دشوار است، صحبت نمی‌کنیم، به خصوص وقتی که به نظر می‌رسد فشار برای ادامه پیشرفت هرگز واقعاً متوقف نمی‌شود. من لحظاتی داشته‌ام که احساس می‌کردم حتی نمی‌توانم بدون احساس عقب افتادن، کارآموزی مدت‌هاست که مسیری برای رسیدن به اولین شغل بوده است، اما اکنون ریسکی که دانشجویان برای دریافت پیشنهاد کار تمام وقت از یک شرکت متحمل می‌شوند، به طرز باورنکردنی بالاست. کیت اسپنسر، متخصص شغلی در سایت FlexJobs می‌گوید: «این انتظارات لزوما واقع‌بینانه نیستند، زیرا شرکت‌ها تعداد کارآموزانی را که می‌پذیرند بسیار بیشتر از تعداد افرادی است که واقعا می‌توانند استخدام کنند.» با این حال، بسیاری از دانشجویان فرآیند کارآموزی را در اوایل دانشگاه آغاز می‌کنند، به این امید که جزو معدود افراد خوش‌شانسی باشند که می‌توانند از کارآموز به کارمند تبدیل شوند.‌

چریتی پن، ۲۲ ساله، در سال ۲۰۲۵ با مدرک امنیت سایبری تجاری از دانشگاه آلاباما فارغ‌التحصیل شد. او توانست در شرکت اکسنچر، شرکتی که در دوران کارشناسی در آن کارآموزی کرده بود، یک شغل تمام‌وقت پیدا کند. او همچنان در حالی که منتظر پیشنهاد شغلی‌اش بود، برای ۵۰ شغل در هفته درخواست می‌داد. او میگوید: «معمولاً افراد فقط یک یا شاید دو دوره کارآموزی انجام می‌دهند. شما می‌توانید با انجام فقط یک دوره کارآموزی، پیشنهاد شغلی دریافت کنید، اما برای کسب تجربه و اعتبار، باید چندین دوره کارآموزی انجام دهید. من افرادی را می‌بینم که سه دوره کارآموزی انجام می‌دهند و پیشنهادهای بازگشت دریافت می‌کنند و این پیشنهادها معمولاً از شرکت‌های بسیار رقابتی هستند.» او ادامه میدهد: «هدف من جذب یک شرکت دیگر است. شرکت خاصی را در ذهن ندارم، اما بیشتر به فین‌تک یا فناوری‌های مرتبط فکر می‌کنم. وحشت لحظه آخری زیادی وجود دارد. مردم می‌گویند که من می‌خواهم فارغ‌التحصیلی‌ام را تمدید کنم. آیا باید یک دوره کارآموزی دیگر بروم؟ شاید لازم نباشد الان فارغ‌التحصیل شوم. چه تفاوتی بین فارغ‌التحصیلی الان و کار کردن از ۹ صبح تا ۵ عصر، در مقابل انجام یک دوره کارآموزی دیگر و رفتن به دانشکده بیشتر و سپس ورود به زندگی کاری کامل وجود دارد؟»  او تصریح میکند: «نگرانم، بله، اما در مورد برنامه‌ام احساس خوبی دارم. اگر بتوانم یک دوره کارآموزی دیگر بگیرم، اعتماد به نفسم را افزایش می‌دهد. من اعتماد به نفس لازم برای فارغ‌التحصیلی در سال چهارم را نداشتم. من هم به اندازه بسیاری از همسالانم احساس تزلزل یا عدم اطمینان می‌کردم. صادقانه بگویم، سپاسگزارم. همه نمی‌توانند از پس تمدید یک سال دیگر برآیند. گاهی اوقات شما به یک شغل در اسرع وقت نیاز دارید.»