ساز کوک سهراب

داستان استقلال

بردهای پیاپی استقلال، با تحلیل رسانه‌های مختلف مواجه شده است. از جمله خبرگزاری تسنیم در بخشی از گزارش خود می‌نویسد: شاید بهترین تعریف برای این استقلال، «تیم یکدست» باشد؛ البته نه صرفا از نظر کیفیت بازیکنان، بلکه از نظر فشردگی و اتصال خطوط. فاصله خط دفاع تا خط حمله در بسیاری از لحظات به شکلی کنترل می‌شود که فضای زیادی در اختیار حریف قرار نمی‌گیرد. این موضوع باعث می‌شود حریف برای بازی در فضای بین خطوط استقلال با مشکل مواجه شود و مجبور باشد برای پیشروی، راه‌های دیگری پیدا کند. یکی از اصول مهم فوتبال مدرن، کنترل فضای قابل استفاده برای حریف است. استقلال در این مسابقه توانست این موضوع را به خوبی اجرا کند. وقتی خط دفاعی،‌ هافبک‌ها و مهاجمان با فاصله مناسب نسبت به یکدیگر حرکت می‌کنند، زمین برای تیم صاحب توپ کوچک می‌شود. در چنین شرایطی، پرس استقلال فقط به معنای دویدن به سمت بازیکن صاحب توپ نیست. بازیکن نزدیک فشار می‌آورد، بازیکنان دیگر مسیرهای پاس را می‌بندند و گزینه‌های بعدی صاحب توپ را محدود می‌کنند. در واقع، استقلال تلاش می‌کند به جای اینکه صرفا توپ را تعقیب کند، فضای بازی حریف را کنترل کند. نکته دیگری که در بازی استقلال قابل‌توجه بود، نحوه ساخت بازی و کنترل ریتم است. این تیم الزاما به دنبال پاس‌های زیاد و مالکیت طولانی برای بالا بردن آمار نیست؛ بلکه بیشتر تلاش می‌کند نبض بازی را در اختیار داشته باشد. گاهی توپ را به گردش درمی‌آورد، سرعت بازی را پایین می‌آورد و خطوط خود را دوباره سازمان می‌دهد و در لحظه مناسب، سرعت انتقال را افزایش می‌دهد. همین توانایی در تغییر ریتم، یکی از نشانه‌های تیمی است که در حال پیدا کردن بلوغ تاکتیکی است.

قصه سپاهان

در آن سو اما عملکرد ناامیدکننده سپاهان هم محل بحث شده است. به عنوان مثال «ایسنا» در بخشی از گزارش خود می‌نویسد: این نتایج یک سوال جدی را پیش روی سپاهان قرار می‌دهد؛ آیا این تیم برای بازی مقابل مدعیان، برنامه‌ای متفاوت و مشخص دارد یا قرار است همان فوتبال همیشگی خود را در مسابقاتی با سطح و فشار متفاوت تکرار کند؟ در لیگ برتر، قهرمانی فقط با شکست دادن تیم‌های پایین‌تر جدول به دست نمی‌آید. با توجه به در اولویت بودن نتایج بازی‌های رو در رو در رتبه‌بندی تیم‌ها، امتیازات رو در رو مقابل مدعیان، همان جایی است که فاصله تیم‌های مدعی از یکدیگر را شکل می‌دهد و سپاهان در این بخش، طی فصل‌های اخیر کارنامه قابل قبولی نداشته است. سپاهان در فصل نقل‌وانتقالات عباس حبیبی، کسری طاهری، یاسین جرجانی، امیررضا جدی، آرمین سهرابیان، رضا جعفری، مهدی مهدوی، غلامرضا ثابت‌ایمانی، امیرحسین جلالی‌وند و سعید واسعی را به خدمت گرفت. سوال اصلی این است که این بازیکنان تا چه اندازه متناسب با نیازهای واقعی سپاهان جذب شده‌اند؟ از پیش از آغاز فصل مشخص بود که ریکاردو آلوز برای چند هفته قادر به همراهی سپاهان نخواهد بود. با این حال، در ترکیب این تیم هنوز جای خالی بازیکنی که بتواند در میانه زمین بخشی از وظایف و اثرگذاری آلوز را بر عهده بگیرد، به چشم می‌آید. در مسابقه‌ای مانند دیدار با استقلال، زمانی که جریان بازی از کنترل سپاهان خارج می‌شود، تیم به بازیکنی نیاز دارد که بتواند با یک پاس، یک حرکت یا یک تصمیم متفاوت، ریتم مسابقه را تغییر دهد. این همان چیزی است که در ترکیب فعلی طلایی‌پوشان کمتر دیده می‌شود.