پایان پرکارترین ترانهسرای ایران؛
درگذشت خالق ترانههای خاطرهانگیز
او سرودن شعر را از کودکی و در دوره دبستان آغاز کرد و پدرش را مشوق اصلیاش در زمینه سرودن شعر مینامد. میرافشار از اوایل سال ۱۳۴۸ با ترانه «آسمون» که توسط کوروس سرهنگزاده اجرا شد به جرگه ترانهسرایان پیوست. او بعدها با خوانندگان مطرح دیگری همکاری کرد و بسیاری از ترانههایش به حافظه جمعی مردم راه یافته است. از جمله آثار مشهور او میتوان به ترانههای «همزبونم باش»، «دل کوچولو»، «افسانه هستی»، «دل من»، «شما» و «لعبت» اشاره کرد. همچنین آثاری چون «گلپونههای وحشی دشت امیدم» با صدای ایرج بسطامی و اکبر گلپا نیز از سرودههای اوست.
هما میرافشار در زمینههای دیگری مثل مجریگری هم فعالیت داشته است. اما عمده شهرتش به خاطر ترانههای است که سروده است. او در مقدمه کتاب «گلپونهها» که چند سال پیش منتشر شد نوشت: «سلام به تو خواننده عزیزی که سالها با نواهای دل من همنوا بودهای، به تو که تشویقهای بیشائبهات مرا در کاری که به ذوق و احساس و وجودم بستگی دارد یاری و توانایی بخشید، آنقدر که بتوانم پس از ۱۷سال اولین مجموعه شعرم را با نام تو و سلام به تو آغاز کنم.
شاید میتوانستم ظرف سالهایی که گذشت چند مجموعه از آثارم را به چاپ برسانم ولی احساس میکردم با توای خواننده عزیز نباید گندمنمای جوفروش باشم.
کتابی که اکنون در دست داری چکیده چند مجموعه از آثاری است که همه زندگی مرا دربردارد، عصاره ۱۷سال در خود سوختن، فریاد و فغان برداشتن و بهصورت شعر و ترانه برسینه سپید دفتر رقم سیاه زدن است …»
