از بحران تا بقا

۲. آقای پزشکیان در زمان انتخابات و بعد از آن اعلام کرد که برنامه دولت من همان برنامه هفتم است که توسط دولت آقای رئیسی تدوین شده است.

 اگر آقای جلیلی چنین حرفی می‌زد جای تعجب نبود. شوربختانه نخبگان نیز از کنار این موضوع به راحتی عبور کردند. به نظر می‌رسد دولت پزشکیان یک دولت بدون برنامه‌ است. اگر جنگ هم نمی‌شد از دل برنامه هفتم توفیق و توسعه‌ای بیرون نمی‌آمد.

۳. اهدافی چون نرخ رشد ۸درصدی، سهم بهره‌وری از رشد به میزان ۲.۸درصد، اشتغال سالانه یک‌میلیونی، ضریب جینی ۰.۳۶ و نرخ فقر مطلق صفر آرزوهایی بیش نبودند و بدیهی بود که محقق نمی‌شوند؛ همان‌گونه که در برنامه‌های قبلی نیز این اهداف بود و محقق نشدند.

۴. اکنون که دولت یک‌ سال و نیم درگیر جنگ است و اساسا در شرایط جنگ، توسعه و برنامه توسعه به محاق می‌رود، تورم به مرز سه رقمی رسیده، نابرابری و فقر به شدت افزایش یافته است، نرخ رشد اقتصادی منفی ۶.۵درصدی برای امسال پیش‌بینی می‌شود، درآمدهای نفتی به صفر نزدیک شده‌، رکود و تورم رکودی تعمیق شده، کسری بودجه عمومی افزایش یافته، نرخ ارز از کنترل خارج شده و بسیاری از مشکلات و چالش‌های دیگر حادث شده است. بنابراین در این شرایط حرف از بقا باید زد، نه توسعه.

۵. باتوجه به آنچه گفته شد، دولت باید برنامه عبور از بحران و بقا تدوین کند؛ برنامه‌ای که بتواند کشور را از این شرایط بحرانی و جنگ عبور دهد. در چنین شرایطی بنیادها و نیمه‌دولتی‌ها باید در تامین مالی برنامه بحران به کمک دولت بیایند.

* عضو هیات علمی دانشکدگان مدیریت و حسابداری دانشگاه تهران