فناوری و سرزمین جرائم ناشناخته

با عصبانیت همه دستگاه‌هایم را خاموش کردم و هر چیزی که در خانه به اینترنت وصل می‌شدم از برق کشیدم، روترم را خاموش کردم و به خانه همسایه رفتم تا از کامپیوتر او استفاده کنم تا بفهمم چه بلایی سرم آمده است. در میان ترس شدیدم، فهمیدم که هکرها به حساب کاربری گوگلم حمله کرده‌اند و آن را کنترل می‌کنند. بدتر اینکه کنترل حساب کاربری توییترم نیز در دستان آنها بود. سرخوشانه هر نوع کامنت زننده‌ای را درج کرده بودند. بسیار زشت و کریه بود.

باید به یاد داشته باشید این داستان مربوط به پیش از این بود که با بارانی بی‌وقفه از پیام‌ها و ای‌میل‌هایی روبه‌رو باشیم که به‌دنبال بیرون کشیدن اطلاعات لازم، مانند چیزی شبیه به این (عمل هک) هستند. این کلاهبرداران در این راه از نیروی بی‌رحمانه یا هر نوع تکنیک پیچیده استفاده نکردند تا به حساب‌های کاربری من دست پیدا کنند. در عوض آنها به اطلاعات عمومی و یک شماره کارت اعتباری تقلبی متوسل شدند تا راه ورود به حساب کاربری من در آمازون را مهندسی کنند، جایی که آنها اطلاعات لازم را درباره چهار شماره آخر حساب اعتباری واقعی من به‌دست آوردند. بعد آنها از همین اطلاعات استفاده کردند تا به حساب کاربری من در اپل دست پیدا کنند. برای اینکه آن حساب به حساب کاربری جی‌میل‌ام وصل بود و همین‌طور به توییتر و این شاه‌کلیدی برای همه‌چیز بود. اما چیزی که واقعا مرا ناراحت کرد فهمیدن این موضوع، بعد از هفته‌ها از هک من بود: «این جور چیزها که هنوز تازه بود، بیشتر و بیشتر عمومیت می‌یافت.» نوعی از بلایی که سر من آمده بود، سر افراد بسیاری آمده بود. بچه‌هایی که مسوول آن بودند – به راستی چند بچه این کار را کرده بودند- نابغه‌هایی با سابقه جنایی نبودند. آنها فقط یک شکاف پیدا کرده بودند، شکافی که در حال حاضر نیز در تکنولوژی دیده می‌شود اما هنوز آن موقع ریسک‌ها و سوءاستفاده‌های آن هنوز به‌طور کامل درک نشده بودند. الان همه چیزهای من در این شکاف پر نشده قرار دارد. این شکاف شاید هم‌اینک یک خصیصه مهم برای یک کیف پول کریپتو یا دیپ‌فیک صدای کسی باشد که عاشقش هستیم. شیوه جرائم تغییر کرده است.

اهداف ارتکاب جرم هنوز تغییری نکرده است، اما فناوری‌های جدید، آسیب‌پذیری‌های جدید، تاکتیک‌های نو و راه‌های تازه برای ارتکاب جرم با خصیصه پاک کردن رد پا یا فرار از دستگیری خلق کرده است. قوانین در این زمینه عقب مانده‌اند. اتکا نه به نوآوری بلکه به سابقه، انگاری عامدانه، عقبگرد و آهسته قدم برداشتن است. قبلا این مورد توجه قرار می‌گرفت که چگونه از دموکراسی اجتماع‌مان حفاظت به عمل آوریم یا چگونه خود را از دیگری محفوظ و مصون نگه داریم.

اما همان تکنولوژی‌های تازه که اجازه جرائم می‌دهد و از قانون فعلی پیشی می‌گیرد و برای همین کارشناسان راه‌های جدیدی را برای ریشه‌کن کردن جرائم و جمع‌آوری شواهد برای محافظت از مردم پیشنهاد می‌دهند. برای مثال فکر کن که چگونه کارآگاهان یک پرونده حل نشده درباره قاتل کالیفرنیا، سال‌ها پس از قتلی که انجام داده است، از طریق نمونه‌برداری دی‌ان‌ای و پایگاه داده‌های شجره‌نامه ردیابی می‌شود و عصر تحقیقات مبتنی بر دی‌ان‌ای را کلید می‌زند.

فناوری برای مدت طولانی است که جرم و پیگرد قانونی را تبدیل به بازی موش و گربه کرده است. گاهی این سوال مطرح می‌شود که آیا خودش ماهیت مجرمانه به خود گرفته است. رفتارهای غیرقانونی که با فناوری تسهیل شده است، می‌تواند در مناطق تاریک و جایی که قانون سکوت کرده است، به حیات خود ادامه دهد.

این تنش، کلید مباحث آمریکا در مارس و آوریل خواهد بود. به خاطر فناوری‌هایی مانند ارزهای دیجیتال و کالاهای آماده مصرف مانند ماشین‌های خودران، هیچ وقت تا این اندازه، زمان برای انجام جرم، مهیا نبوده است. به خاطر نظارت‌های حفاظتی و زیرساخت‌های دیجیتالی، هیچ وقت تا این حد زمان برای مبارزه با این نوع جرائم فراهم نبوده است.

من هیچ‌گاه از آن بچه‌ها به خاطر هک شکایت نکردم اما باعث شد که اپل تایید دومرحله‌ای را در ماه‌های پس از آن فعال کند. الان هم بعید می‌دانم کسی مطمئن باشد که اطلاعات شخصی‌اش محفوظ باشد. من مطمئنم که هم‌اینک بچه‌هایی هستند که به‌دنبال راه‌های جدید برای جرائم «تر و تازه» هستند.

* سردبیر مجله ام‌آی‌تی تکنولوژی