یکی از مهمترین زمینههای شکلگیری اختلاف میان مؤدی و سازمان امور مالیاتی، اختلاف در تشخیص واقعیت اقتصادی فعالیت مؤدی است؛ اینکه میزان واقعی فروش و خرید چه مقدار بوده و درآمد مشمول مالیات به چه میزان است.
چند سال پیش، در یکی از پنلهای همایش بانکداری اسلامی، پیشنهادی را مطرح کردم که با واکنش تند برخی اعضای پنل روبهرو شد: «ایران باید امکان استقرار «بانکداری دوگانه» را به رسمیت بشناسد؛ یعنی بانکداری اسلامی و بانکداری متعارف بتوانند در کنار یکدیگر فعالیت کنند و بانک و مشتری حق انتخاب داشته باشند.»
چندی پیش، هنگامی که دعوت همایش دنیای اقتصاد را پذیرفتم، عنوان سخنرانی من «اقتصاد ایران و سرمایهگذاری خارجی در پساتحریم» بود. در آن روزها، فضای عمومی اقتصاد کشور، هرچند با تردید، اما به سمت امید حرکت میکرد و چشمانداز مثبتی داشت. بسیاری از فعالان اقتصادی تصور میکردند شاید در آستانه فصلی تازه قرار گرفتهایم؛ فصلی که در آن کاهش تنشهای بینالمللی بتواند راه را برای گسترش تجارت، افزایش سرمایهگذاری و ورود فناوریهای نوین باز کند.
روز صنعت و معدن، صرفا یک مناسبت تقویمی نیست؛ فرصتی است برای ارزیابی مسیر توسعه صنعتی کشور و بازنگری در شیوه حکمرانی اقتصادی. این روز باید زمانی باشد که صدای تولیدکنندگان، معدن کاران، صنعتگران، سرمایهگذاران و نهادهای کارشناسی شنیده شود و سیاستگذاران، عملکرد خود را در قبال تولید، اشتغال و سرمایهگذاری مورد ارزیابی قرار دهند.