Untitled-1

سیمان جزو جدایی‌ناپذیر توسعه و آبادانی است و سرانه مصرف سیمان در هر کشور رابطه مستقیم با نرخ رشد اقتصادی آن کشور دارد؛ همچنان که در ایران نسبت تناسب مصرف سیمان و نرخ رشد اقتصادی 95/ 0درصد است. تا قبل از پیروزی انقلاب اسلامی تولید سیمان در کشور حدود ۸ میلیون تن بود و پس از آن با توجه به خرابی‌‌‌های ناشی از جنگ و ضرورت احداث پروژه‌‌‌های عمرانی و تولید مسکن این عدد تا سال ۸۰ به 5/ 29میلیون تن رسید اما همچنان عرضه از تقاضا بسیار عقب بود. سیمانی‌‌‌ها در سال‌جاری به سبب مشکلات مربوط به کمبود برق و قطعی‌‌‌های پی‌درپی با توقف چندباره تولید مواجه شدند و گویا برای مدیریت این بحران دیواری کوتاه‌‌‌تر از این صنعت یافت نمی‌شد. به همین دلیل موضوع کمبود سیمان در بازار سبب افزایش نرخ این محصول شد. در حال حاضر قریب به اتفاق اقتصاددانان و تحلیلگران بر این امر صحه می‌‌‌گذارند که نرخ‌گذاری دستوری چه در بخش هزینه و چه در بخش فروش بزرگ‌ترین مشکل این صنعت است. نرخ فروش کارخانه در صنعت سیمان توسط سازمان حمایت از مصرف‌کننده و تولیدکننده و در پی رایزنی‌‌‌های انجمن صنفی صنعت سیمان و با لحاظ کردن حاشیه سود معقولی بر روی بهای تمام‌‌‌شده صورت می‌گیرد و به دلیل برخی اهرم‌‌‌های کنترلی پیش‌‌‌گفته بر بهای تمام‌‌‌شده سیمان، نرخ این کالا در ایران از استاندارد‌‌‌های جهانی فاصله معناداری گرفته و باید دید در دولت جدید چه تصمیمی برای این صنعت و صنایع مشابه تولیدی که قیمت‌گذاری دستوری گریبان آنها را گرفته، اتخاذ می‌شود.

 

این مطلب برایم مفید است
8 نفر این پست را پسندیده اند