شماره روزنامه ۶۵۶۲
|

حمل‌ونقل عمومی فدای طرح‌های پوپولیستی می‌شود؟

طرحی که ۴ ماه پیش، زهران ممدانی، شهردار فعلی نیویورک، هنگام تبلیغات انتخاباتی شهرداری آن را به‌عنوان یک وعده اجرایی اعلام کرد، مدتی است در شهرداری تهران به‌عنوان یک تصمیم آماده اجرا مطرح شده و سکانس تازه‌ای از زورآزمایی شورا-شهرداری را در صحن شورای‌شهر پایتخت شکل داده است. ماجرا از این قرار است که…

چرا در اوج «رکود تولید مسکن» تیراژ واحد مسکونی در پروانه‌های شهرداری تهران دوبرابر شد؟ «دنیای‌اقتصاد» پاسخ می‌دهد

تعداد واحدهای مسکونی در پروانه‌های ساختمانی صادرشده در تهران، برخلاف «روند ۲۰سال گذشته»، ۱.۵برابر شد. این تغییر ناگهانی به معنای افزایش «تعداد طبقات» ساختمان‌‌‌ها از متوسط ۴ به ۶ طبقه است. «دنیای‌اقتصاد» ضمن تشریح منشأ این «دوپینگ» طبقاتی، اثر آن را بر قیمت مسکن و کیفیت‌زندگی تهرانی‌ها بررسی کرد.…

اخبار مسکن و شهری روزنامه شماره ۶۵۲۵

    شنبه، ۲۳ اسفند ۱۴۰۴
  • «دنیای‌اقتصاد» با نظرسنجی از شهروندان تهرانی «رفتارهای پرخطر» در دوره جنگ را بررسی کرد؛ چند‌درصد مردم در «نقاط امن» پناه می‌گیرند؟

    روزنامه شماره ۶۵۲۵

    رفتارشناسی مردم در جنگ

    رفتار تهرانی‌ها هنگام حملات هوایی، در یک نظرسنجی از گروهی از شهروندان، بررسی شد. «دنیای‌اقتصاد» در این نظرسنجی، دو پرسش مرتبط با «میزان آگاهی عمومی از پدافند غیرعامل» و همچنین «امکانات دردسترس برای پناه‌گیری» را محور قرار داد؛ نتایج نشان می‌دهد، فقط ۱۰درصد از نظردهندگان، به محض احساس خطر، در مناطق امن ساختمان قرار می‌گیرند. یک کارشناس، «نقاط‌امن» را معرفی کرده است.
  • چرا مردم «سن‌پترزبورگ» به مرمت ساختمان‌های تاریخی پرداختند؟

    روزنامه شماره ۶۵۲۵

     نگهبانان «میراث‌فرهنگی» در زمان جنگ

    فرش‌های قرمز ناپدید شده‌بودند.کاشی‌های سرامیکی زیر ته‌سیگار و کثیفی دفن شده‌بودند. پنجره‌های شیشه‌ای رنگی خرد شده‌بودند. ساختمان‌های مسکونی بزرگ سن‌پترزبورگ، جواهرات کوچک پایتخت امپراتوری سابق روسیه، پس از انقلاب ۱۹۱۷ دچار زوال طولانی شدند. دولت کمونیست آنها را به آپارتمان‌های اشتراکی تقسیم کرد و اجازه داد تا فرسوده شوند، اما در سال‌های اخیر این روند معکوس شد. صاحبان آپارتمان‌های جدید، متخصصان حفاظت از آثار تاریخی و داوطلبان، ارزش این ساختمان‌های (روزگاری) زیبا و احیای آنها را دریافتند. برنامه‌های پیام‌رسان به همسایگان سابقا منزوی اجازه سازماندهی دادند، درحالی‌که رسانه‌های اجتماعی راه‌پله‌های مرمری را به پس‌زمینه‌های تیک‌تاک و اینستاگرام تبدیل کردند. این بهبود زیبایی‌شناختی به‌تدریج به خوراک برای نوعی ظریف از کنشگری مردمی تبدیل شد. همزمان با تشدید محدودیت‌های سیاسی، مردم در عوض به‌دنبال رضایت در تاریخ محلی و حفظ معماری بودند.
۱