شماره روزنامه ۶۵۲۲
|

جلال خالقی مطلق که بود و چه کرد؟

جلال خالقی مطلق مصحح شاهنامه، ادیب و ایران‌شناس برجسته یک هفته پیش و در نخستین روزهای جنگ در آلمان فوت کرد اما به دلیل التهاب این روزها و قطع اینترنت خبرش به گوش خیلی‌ها نرسید. او یکی از مهم‌ترین چهره‌های فرهنگی ایران در چند دهه اخیر بود که عمرش را وقف فرهنگ کرد. جلال خالقی مطلق بیستم شهریور ۱۳۱۶…

هشدار یک‌ کارگردان تئاتر کودک و نوجوان:

یک کارگردان تئاتر درباره توجه به آرامش ذهنی کودکان در دوران جنگ به نکات قابل تاملی اشاره کرد. امیر مشهدی‌عباس، نویسنده و کارگردان و از فعالان تئاتر کودک و نوجوان و مدیر تالار هنر، درباره لزوم توجه به آسایش ذهنی کودکان در شرایط بحران، گفت: در زمان جنگ ۸ساله، هیچ‌کس به کودکان توجهی نداشت و در شرایط…

اخبار فرهنگ و هنر روزنامه شماره ۶۵۲۲

    یکشنبه، ۱۷ اسفند ۱۴۰۴
  • جلال خالقی مطلق که بود و چه کرد؟

    روزنامه شماره ۶۵۲۲

    استاد بی‌همتای شاهنامه

    جلال خالقی مطلق مصحح شاهنامه، ادیب و ایران‌شناس برجسته یک هفته پیش و در نخستین روزهای جنگ در آلمان فوت کرد اما به دلیل التهاب این روزها و قطع اینترنت خبرش به گوش خیلی‌ها نرسید. او یکی از مهم‌ترین چهره‌های فرهنگی ایران در چند دهه اخیر بود که عمرش را وقف فرهنگ کرد. جلال خالقی مطلق بیستم شهریور ۱۳۱۶ در تهران به دنیا آمد و تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در همین شهر و در دبیرستان مروی گذراند و در سال ۱۳۴۹ از دانشگاه کلن آلمان در رشته‌های شرق‌شناسی، مردم‌شناسی و تاریخ قدیم موفق به اخذ درجه دکتری شد. او از سال ۱۳۵۰ در بخش ایران‌شناسی دانشگاه هامبورگ به‌ تدریس زبان و ادبیات فارسی و فرهنگ ایران پرداخت و علاوه بر تدریس و نگارش صدها مقاله، در کنگره‌ها و سمینارهای بسیاری شرکت و سخنرانی کرده است.
  • هشدار یک‌ کارگردان تئاتر کودک و نوجوان:

    روزنامه شماره ۶۵۲۲

    ذهن کودکان را مسموم نکنیم

    یک کارگردان تئاتر درباره توجه به آرامش ذهنی کودکان در دوران جنگ به نکات قابل تاملی اشاره کرد. امیر مشهدی‌عباس، نویسنده و کارگردان و از فعالان تئاتر کودک و نوجوان و مدیر تالار هنر، درباره لزوم توجه به آسایش ذهنی کودکان در شرایط بحران، گفت: در زمان جنگ ۸ساله، هیچ‌کس به کودکان توجهی نداشت و در شرایط بحران به ما توجهی نکردند. تنها در هنگام موشک‌باران و بمباران ما را از جایی به جای دیگر می‌بردند و در آن ایام هیچ‌کس به فکر فضای ذهنی ما نبود. وقتی بزرگ‌تر شدیم و در تلاش بودیم که به مثابه انسانی فرهیخته عمل کنیم، متوجه شدیم که باید حواسمان به ذهن کودکانمان باشد.
۱