هرچند موسسات بیمه سپردهها در کشورهای مختلف بهعنوان «نهادهای مکمل صنعت بانکداری» شناخته میشوند و فعالیت میکنند، اما «صندوق ضمانت سپردهها» در ایران از آغاز تاسیس در سال۱۳۹۲ تا سال۱۴۰۲ به زحمت توانست در صنعت بانکداری ایران، جایی برای خود بازکند. ولی اکنون، ابلاغ قانون بانک مرکزی در سال۱۴۰۲ و قانون برنامه پنجساله هفتم پیشرفت در سال۱۴۰۳ از یکسو و بغرنجتر شدن شرایط و وضعیت نظام بانکی در ایران از سوی دیگر به دلایلی مانند ناترازیهای گسترده، انباشت اموال و داراییهای مازاد در ترازنامه و عدم رعایت سقفهای قانونی تملک سهام در برخی بانکها موسسات اعتباری غیربانکی و به تبع آن، افزایش فشارها بر منابع بانک مرکزی و آثار پولی و تورمی ناشی از آن، موجب شده است که نگاهها به سوی صندوقی که به کنج عزلت رانده شده بود، خیره شود و همین موجب شد صندوقی که فلسفه وجودی و کارکردش حتی برای بسیاری از فعالان و کارشناسان نظام بانکی و بازار سرمایه، ناشناخته مینمود، به یکباره و با اعلام آغاز فرآیند گزیر بانک آینده، از حاشیه بیرون شود و در تیتر اخبار و رسانههای عمومی، جای گیرد.