ما استثناییم
دنیای اقتصاد: دکتر پویا جبلعاملی، اقتصاددان در سرمقاله امروز روزنامه «دنیای اقتصاد» نوشت: در قرن بیستویکم رشد اقتصادی، کاهش فقر و افزایش رفاه دیگر مختص کشورهای غربی نیست. بسیاری از کشورهای آسیایی (مانند چین، ویتنام، بنگلادش، هند و اندونزی)، آفریقایی (مانند رواندا، اتیوپی و غنا) و آمریکای لاتین توانستهاند با تکیه بر اقتصاد بازارمحور، تجارت آزاد، کاهش بوروکراسی و پیوند با اقتصاد جهانی، درآمد سرانه خود را چندبرابر کرده و نرخ فقر شدید را بهشدت کاهش دهند.
به گزارش گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد، دکتر پویا جبلعاملی؛ اقتصاددان در سرمقاله امروز روزنامه «دنیای اقتصاد» نوشت: در قرن بیستویکم رشد اقتصادی، کاهش فقر و افزایش رفاه دیگر مختص کشورهای غربی نیست.
بسیاری از کشورهای آسیایی (مانند چین، ویتنام، بنگلادش، هند و اندونزی)، آفریقایی (مانند رواندا، اتیوپی و غنا) و آمریکای لاتین توانستهاند با تکیه بر اقتصاد بازارمحور، تجارت آزاد، کاهش بوروکراسی و پیوند با اقتصاد جهانی، درآمد سرانه خود را چندبرابر کرده و نرخ فقر شدید را بهشدت کاهش دهند.
نرخ فقر شدید در جهان از ۳۶ درصد در سال ۲۰۰۰ به حدود ۱۰ درصد رسیده است.
در مقابل این روند جهانی، ایران به یک «استثنا» تبدیل شده است.
در حالی که در سایر نقاط جهان فقر رو به کاهش است، در ایران فقر شدید از کمتر از دو دهک در ابتدای قرن اکنون به چهار دهک جمعیت رسیده است.
درآمد سرانه واقعی ایرانیان نیز از سال ۲۰۱۰ تاکنون تغییر محسوسی نداشته و برخلاف جریان رو به رشد جهانی، ایرانیان روزبهروز با فقر بیشتری روبهرو هستند.
آیا ما بالاخره از این استثنا بودن خارج خواهیم شد؟ آیا درآمد سرانه ما روزی جهش خواهد کرد؟
آیا نرخ فقر معکوس خواهد شد؟ این روند استثنا بودن در نهایت چه زمانی متوقف میشود؟
اگر مردم ما بخواهند استثنا نباشند باید چه بر سر خود بیاورند تا تصمیمگیرندگان هم حاضر باشند راه دیگری را برای ایرانیان انتخاب کنند؟