ناصر ایمانی تحلیل‌گر مسائل سیاسی درباره سفرهای استانی و حضور ابراهیم رئیسی بین اقشار مختلف مردم که از بدو شروع بکار دولت سیزدهم رونق گرفته و تأثیر آن بر بازسازی اعتماد مردم به دولت که در گذشته خدشه‌دار شد، طی سخنانی اظهار داشت: اصل و اساس سفرهای استانی دولت و رئیس‌جمهور در هر دولتی بدون تشریفات و در اعماق مناطق دورافتاده‌ی کشور و رویارویی با مردم در شناخت مسئولان دولتی نسبت به مسائل واقعی کشور بسیار موثر است و شنیدن حرف‌ها و دردل‌های اقشار بسیار ضعیف مردم در مناطق دورافتاده می‌تواند بر تصمیم‌گیری‌های دولتی بسیار موثر باشد.

وی افزود: از طرف دیگر نیز برای مردم بالأخص مردم مناطق محروم نقش تعیین‌کننده‌ای دارد؛ چون این عزیزان احساس می‌کنند که دولت در کنار آن‌هاست و میان آنان حضور دارد، درد و حرف آن‌ها را می‌شنود و با مردم بیگانه نیست.

این تحلیل‌گر سیاسی بیان کرد: این وجه مثبت است اما باید موضوع را از ابعاد مختلف دید و تأثیراتی که ذکر شد، در کوتاه‌مدت است و اگر مسئولان به مناطق مختلف می‌روند و به وعده‌هایی که می‌دهند در درازمدت عمل نشود، درست در نقطه عکس آن خواهد بود و نه‌تنها باعث بازسازی اعتماد عمومی نمی‌شود بلکه به میزان بیشتر از قبل در تخریب اعتماد عمومی تأثیرگذاری دارد. مردم با خود می‌گویند که مسئولان آمدند و وضعیت ما را دیدند و بازهم شرایط ما همان‌طور است.

ایمانی اظهار داشت: این موضوع اصطلاحا یک تیغ دو دَم است و هم می‌تواند آثار مثبت داشته باشد به شرط اینکه به وعده‌ها عمل بشود و هم می‌تواند آثار منفی داشته باشد، در صورتی که به وعده‌ها عمل نشود.

نظر یک چهره اصولگرا درباره پوپولیستی بودن اقدامات رئیسی/سفرهای رئیسی یک تیغ دو دَم است

وی در ادامه درباره اینکه برخی دولت را برای این امور به انجام اقدامات پوپولیستی متهم می‌کنند، تصریح کرد: اقداماتی پوپولیستی است که اصطلاحا شعارگونه، تبلیغاتی، بدون عمق و صرفا برای تحمیق مردم می‌باشد. هرگونه حضور در میان مردم و حرکت‌هایی که در جهت آشنایی با درد و رنج مردم و هم‌چنین شنیدن صدای واقعی مردم از زبان خود آن‌ها باشد را نمی‌توان پوپولیستی نامید. رهبران بزرگ در طول تاریخ همواره به میان مردم می‌رفته و با آنان زندگی می‌کردند؛ آیا همه‌ی آن اقدامات پوپولیستی نامیده می‌شود؟

تحلیل‌گر مسائل سیاسی گفت: در چند دهه اخیر نیز بسیاری از رهبران جهانی در بین مردم حضور می‌داشتند و با آنان نشست و برخاست داشتند؛ آیا همه را می‌توان پوپولیستی نامید؟ برخی تصور می‌کنند هرگاه یک مسئول میان مردم رفت و با آن‌ها حرف زد الزاما یک حرکت پوپولیستی است؛ در حالی باید نگاه کنیم که اهداف و نتایج آن حضور چیست.

ایمانی در پاسخ به این سوال که چه پیشنهادی برای اینکه این‌گونه اقدامات دستخوش کارهای نمایشی نشده و موجب کاهش مشکلات مردم بشود وجود دارد؟، خاطر نشان کرد: پیشنهاد من این است که مسئولین واقعا به هر نقطه‌ای از کشور که می‌روند و درد و رنج مردم و مشکلات را می‌بینند، اسیر فضاهای احساساتی نشوند و در آن مناطق وعده‌هایی ندهند که امکان تحقق آن وجود ندارد.

وی ادامه داد: چون مسئولان به مناطق مختلف می‌روند و حتی در کارخانه‌جات و مراکز تولیدی سر می‌زنند و و واقعیت‌ها را که می‌بینند، همان‌جا می‌خواهند تصمیم بگیرند. این الزام وجود ندارد که حتما باید همان‌جا تصمیم گرفته شود؛ ممکن است یک موضوع ابعاد مختلفی داشته داشته و نیاز به بررسی باشد. البته ممکن است در برخی مناطق و شرایط، امکان صدور دستور و تصمیم‌گیری وجود داشته باشد ولی یک‌زمان هم دستوری و یا وعده‌ای داده می‌شود و آن مسئول وقتی به مرکز استان و یا تهران می‌رود، می‌بیند که آن‌کار به دلایلی امکان‌پذیر نیست و آن وعده اجرایی نمی‌شود و نتیجه‌ی آن موجب سرخوردگی مردم می‌شود.

این تحلیل‌گر و کارشناس مسائل سیاسی گفت: مسئولان بروند و مشکلات را ببیند و با مردم صحبت کنند و اگر هم جایی احساس شد که همان‌جا نیاز است که دستوری صادر شود، انجام بدهند ولی اسیر احساسات منطقه‌ای نشوند و وعده‌ای که می‌دهند حتی اگر کوچک هم باشد قطعا اجرا بشود. نه در درازمدتی که برای مردم غیرملموس باشد و بلکه در کوتاه‌مدتِ معقول قابل تحقق باشد.

این مطلب برایم مفید است
52 نفر این پست را پسندیده اند