نوریوکی هاراگوچی پیکره‌ساز ژاپنی پیرو مکتب مینیمالیسم در سال ۱۹۴۶ در یوکوسوکا در ژاپن متولد شد. او در سال ۱۹۷۰ از دانشگاه نیهون توکیو، در رشته نقاشی فارغ‌التحصیل شد. وی زمانی شروع به نمایش آثار خود کرد که هنوز دانشجو بود و بحران‌های سیاسی رو به رشدی اعم از تظاهرات و شورش‌های دانشجویی در برابر جنگ ویتنام و پیمان امنیتی ژاپن و آمریکا در جریان بود.

یوکوسوکا بندر اصلی ناوگان هفتم نیروی دریایی آمریکا است. نقاشی‌ها و مجسمه‌های اولیه هاراگوچی به زیبایی شناسی ابزارآلات نظامی و صنایع سنگین اشاره دارد. بعدها، مواد مورد استفاده او شامل تیرآهن، قطعات ماشین، روغن کارکرده و لاستیک شدند؛ زیبایی‌شناسی‌ متمایز از سایر هنرمندان معاصر ژاپنی او که در بستر جنبش مونو-ها بیشتر به مواد طبیعی روی آوردند.

هاراگوچی معمولاً از مواد صنعتی مانند فولاد و بتن در کارهای خود استفاده می‌کند. از آثار مهم او می‌توان به ماده و فکر اشاره کرد که ظرف فولادی جوش‌خوردهٔ مربعی کم‌عمقی است که درون آن با روغن سیاه پر شده است. از آنجایی که روغن برخلاف آب ثابت مانده و خاصیت انعکاسی دارد، این اثر شبیه به یک آینهه بزرگ در کف زمین دیده می‌شود.

هاراگوچی نخستین نمونه از این کار را در سال ۱۹۷۱ خلق کرد. یک نمونه از این اثر که در سال ۱۹۷۷ به نمایش درآمده بود، توسط موزه هنرهای معاصر تهران خریده شد و همچنان در این موزه نگهداری می‌شود.

این مطلب برایم مفید است
4 نفر این پست را پسندیده اند