مشروح این یادداشت به قلم «حسن البرابری» به شرح زیر است: تصمیم سریع امارات متحده عربی برای بازگشایی سفارتش در دمشق، تحول بزرگی به شمار می رود که ابوظبی از آن با هدف مقابله با دخالت بیشتر ترکیه یاد کرد.

طبیعتا امارات حق دارد که با هر کشوری رابطه دیپلماتیک داشته باشد، اما توجیه ابوظبی برای این موضوع نشان از آن دارد که این کشور به دنبال گمراه کردن افکار عمومی است. سوالی که مطرح می شود آن است که این تصمیم غیر منتظره چگونه می تواند مانع نفوذ ایران در سوریه شود، آن هم زمانی که تهران مهم ترین بازیگر در سرزمین سوریه به شمار می رود، البته این گذشته از نقشی است که گروه های وابسته به تهران از جمله حزب الله در داخل سوریه ایفا می کنند.

در واقع این بدان معناست که نفوذ ایران در سوریه بسیار بزرگ تر از آن است که بتوان با اقدامی چون بازگشایی سفارت با ان مقابله کرد، و این تصمیم ابوظبی در واقع اعتراف به حکومت بشار اسد و پیروزی هایی است که دولت دمشق با حمایت ایرانی ها به آن دست یافته است.

به گمان من، امارات آن زمان اشتباه کرد که برای بازگشایی سفارت خود در دمشق بدون آن که در سایه یک اقدام مشترک از سوی کشورهای عربی و نیز هماهنگی با دیگر طرف ها برای فشار به اسد باشد، اقدام کرد.

آنچه جلب توجه می کند، تیتری است که روزنامه الاخبار چاپ لبنان در این باره استفاده کرده است و از این اقدام دولتمردان اماراتی در بازگشایی سفارتشان به بازگشت شکست خوردگان به سوریه تعبیر کرد. حکومت سوریه و ایران این اقدام اماراتی ها را اذعان به شکست خود می دانند و بر همین اساس برخی مقامات سوری از امارات خواسته اند که به خاطر حمایت از مخالفان عذرخواهی کند.

ابوظبی هرگز تلاش نکرده است که مانع از نفوذ ایران در منطقه شود، این کشور بیشترین روابط تجاری را با تهران دارد، همچنان که هرگز از ایرانی ها نخواسته است که جزایر مورد اختلاف به ابوظبی بازگردانند. اما موضوع مشارکت امارات در جنگ یمن با این هدف صورت گرفت که آنها درصدد برآمدند، از ترس عربستان از ایران به سود خود بهره برداری کنند .

نکته مهم این است که امارات اجماع کشورهای حاشیه خلیج (فارس) برای فراخوان سفرایشان از پایتخت سوریه در فوریه سال ۲۰۱۲ (بهمن/ اسفند) را زیرپا گذاشت و اکنون ابوظبی تصمیم برای بازسازی سفارت را به تنهایی و بدون مشورت با شرکای دیروزی اش اتخاذ کرده است.

شایسته تر آن بود که امارات با متحدان دیروزی اش برای بازگشایی سفارت در دمشق به توافق می رسید تا موضوع بازگشایی سفارت را از نقطه نظر یک اقدام معامله پایاپای با بشار اسد پیش می برد، حکومتی که دیگر هیچ نیازی به باز بودن سفارت امارات و بحرین در دمشق ندارد.

سوالی که مطرح می شود آن است که آیا امارات علیه عربستان کودتا کرده است؟ زود است که بتوان در این باره حکمی صادر کرد، همچنان که ما نمی دانیم که این تصمیم امارات یک تصمیم شخصی است یا با هماهنگی متحدش در جنگ یمن اتخاذ شده است، اما احساس خطر اماراتی ها از ظهور اسلام سیاسی میانه روی است که رجب طیب اردوغان رئیس جمهوری ترکیه در حال ایجاد آن است.

اطمینان کامل دارم که بیش از آن که هدف امارات از اقدام عجولانه بازگشایی سفارتش در دمشق، کاهش نفوذ ایران در سوریه باشد، می خواهد، یک ائتلاف با حکومت اسد ایجاد کند؛ چرا که از نفوذ آنکارا در منطقه شرق فرات و استان ادلب در شمال سوریه می ترسد.

تصمیم اخیر آمریکا برای خروج از سوریه نیز اشتهای همگرایی ابوظبی در سوریه و سپس با ایران برای محدود سازی نفوذ ترکیه را شدت بخشیده است، هدفی که انورقرقاش وزیر مشاور در امورخارجه امارات در سلسله توئیت هایش آن را پنهان نداشت و اخیرا در این باره نوشت: ترکیه به گونه ای ظاهر می شود گویا به دنبال اشغال خاک سوریه است.