افزایش تعداد نمایندگان مجلس شورای اسلامی یکی از موضوعات مهمی است که سال ها از سوی نمایندگان مطرح بوده ولی هر بار مجلس به دلایل مختلف مجلس با این افزایش مخالفت کرده یا از دستور کار خارج شده است.

بر طبق اصل 64 قانون اساسی، تعداد نمایندگان مجلس شورای اسلامی 270 نفر است و از تاریخ همه‌‌پرسی سال 1368 هجری شمسی پس از هر 10 سال، با در نظر گرفتن عوامل انسانی، سیاسی، جغرافیایی و نظایر آنها حداکثر 20 نماینده می‌تواند به تعداد نمایندگان اضافه شود.

بر اساس این ماده، زرتشتیان و کلیمیان هر کدام یک نماینده، مسیحیان آشوری و کلدانی مجموعا یک نماینده و مسیحیان ارمنی جنوب و شمال هر کدام یک نماینده انتخاب می‌کنند، محدوده حوزه‌‌های انتخابیه و تعداد نمایندگان را قانون معین می‌کند.

برای اولین‌بار در سال 78 با لایحه دولت، تعداد نمایندگان مجلس از 270 نفر به 290 نفر رسید و مجلس ششم نخستین دوره مجلس ایران بود که با حضور 290 نماینده تشکیل شد.

در اواخر مجلس هشتم نیز طرحی از سوی نمایندگان برای اصلاح جدول حوزه‌های انتخابیه به مجلس آمد که نمایندگان مجلس با بررسی آن با قید یک فوریت مخالفت کردند و مقرر شد این طرح به صورت عادی در قوه مقننه بررسی شود اما در نهایت مجلس به پایان رسید و این طرح بررسی نشد.

در مجلس نهم نیز با وجود تصویب طرح افزایش نمایندگان در کمیسیون شوراها در سال 93، این طرح نتوانست در مجلس بررسی شود و از دستور کار خارج شد.

نهایتا نمایندگان مجلس دهم دست به کار شدند و این بار این لایحه در کمیسیون امور داخلی و شوراها کشور مجلس به تصویب رسید و هم اکنون در دستور بررسی جلسات علنی مجلس قرار دارد.

قاسم میرزایی نیکو نماینده دماوند درباره این طرح گفت: بر اساس این طرح 40 نماینده در مجلس یازدهم به نمایندگان مجلس شورای اسلامی اضافه می شوند.

وی افزود: این افزایش تعداد نمایندگان بر اساس جمعیت، وسعت و شرایط داخلی کشور خواهد بود و همچنین وضعیتی که وزارتخانه های کشور، اطلاعات و مرکز آمار به ثبت رسانده اند برای ما مهم است.

حال باید منتظر ماند که نمایندگان مجلس دهم این بار با افزایش تعداد همکاران خود در مجلس موافقت می کنند یا باز هم مجلس در تعداد 290 نماینده باقی می ماند.