در این یادداشت آمده است: یکی از مقامات ارشد اقلیم کردستان روز چهارشنبه ۱۳ تیرماه  در نشست خبری با اصحاب رسانه در اربیل اظهار داشت: "با هر گونه اقدام اپوزیسیون ایران در استفاده ازخاک کردستان عراق برای حمله به این کشور مخالفیم" . سخن این مقام کردستان عراق هر چند گفتمان جدیدی نیست و  مکرر شنیده شده است و شیرینی و حلاوت خود را دارد، اما اشاره به نکاتی چند در این زمینه خالی از فایده نخواهد بود. معنی کلمه اپوزیسیون در فرهنگ لغت سیاسی اینگونه معنا شده است: «اپوزیسیون احزاب و یا گروههای سیاسی سازمان یافته ای است که مخالف حکومت مستقر بوده و تحت حمایت قانون از آن انتقاد می کند و در صورت کسب آرای اکثریت در انتخابات، قدرت سیاسی در اداره کشور را به عهده می گیرد.» سوال مشخص از مشارالیه این است که گروهکهای تروریستی که در خاک عراق و در اقلیم کردستان مامنی امن برای خود ساخته و در امنیت کامل جا خوش کرده اند و به درازای چهار دهه با اعلام مشی مسلحانه، دستان ناپاکشان را تا مرفق به خون مردم ایران زمین آغشته کرده اند، چگونه «اپوزیسیون» ایران خوانده می‌شوند؟ کدام «حمایت قانون» (حسب تعریف فوق)؟ آیا اینها قانون اساسی ایران را پذیرفته‌اند؟ اینها همان‌هایی هستند که در آمریکا برای رضا پهلوی فرش قرمز پهن کردند. اینها نه تنها به قانون اساسی ایران، بلکه به مرام‌نامه حزبی خود نیز پایبند نیستند؛ چرا که خطای دیدار با پهلوی را به دروغ انکار کردند. اینها همان‌هایی هستند که می‌گویند، هدف وسیله را توجیه می‌کند، یعنی برای رسیدن به هدف از هر ابزار مشروع و نامشروعی می توان استفاده کرد. کدام «اکثریت»؟ جمع قلیلی که حتی در زادگاه خود پایگاه اجتماعی ندارند، چه برسد به سراسر کشور ایران. 

بنابراین واژه «اپوزیسیون» عبارت دقیقی نیست و با ماهیت واقعی این گروهک‌ها تفاوت و تعارض بسیار دارد. مقام کردستان عراق با اپوزیسیون نامیدن چنین گروهک‌های پریشان و سردرگمی، آنان را بسیار بیش از اندازه بزرگ کرده است. این گروهک‌ها به لطف مقامات مهربان کردستان عراق و با استناد به گزارش رسانه‌ای به نام باسنیوز در اربیل: «فقط در شش ماه اخیر در سال ۲۰۱۸ جمعا ۱۴ درگیری در مرزهای ایران رقم زده اند که طی آن ۳۶ نیروی مرزبانی ایران کشته شده است.» آیا همچنان باید این تروریست‌های ایرانی کش را که توهم براندازی دارند، اپوزیسیون نامید؟

سخنگوی کردستان عراق در مصاحبه با رسانه ها در۲۷ خرداد ماه سال جاری اظهاراتی مشابه همان مقام کردستان عراق را داشته و تصریح کرد: «اجازه اقدام خصمانه علیه ایران از خاک کردستان عراق را نمی‌دهیم.» وی اضافه کرد که آن مقام ارشد کردستانی اهمیت خاصی برای روابط با ایران قائل است. اما تنها ۶ روز پس از اظهارات سخنگو و در دوم تیرماه، تروریست طی تلاشی برای ورود پنهان به ایران از مرزهای شناخته شده بین‌المللی ایران و عراق، در پست مرزبانی پیرانشهر دو مرزبان شریف کشورمان را به شهادت رسانده و خانواده‌های آنها را داغدار کردند. بازهم قصه تلخ و غم انگیز و سناریو تکراری ادامه داشته و مقرهای اینها همچنان در خاک عراق و در اقلیم کردستان مستقر بوده و تروریست ها با فراغ بال جنایت می کنند و بعد به پناهگاه باز گشته و خود را برای جنایتی دیگر و داغدار کردن خانواده ای دیگر و یتیم کردن فرزندانی دیگر مهیا می کنند. آیا باز هم باید این تروریستها را اپوزیسیون بنامیم؟ اپوزیسیون نامیدن اینها همانقدر غیرواقعی و شوخی است که حمله اخیر در ۱ مرداد ماه به استانداری اربیل توسط سه نوجوان را اقدامی توسط اپوزیسیون حکومت کردستان عراق بنامیم.

این مقام ارشد کردستان عراق حتما مطلع است که یکی از این گروهکهای تروریستی طی ۱ تا ۴ اسفند ماه سال گذشته کنگره سالانه خود را در شهر اربیل برگزار کرد. در این نشست، برنامه ریزی داخلی برای انجام فعالیت تروریستی بیشتری صورت گرفت. در پی آن در ۲۳ فروردین ماه سال جاری (۱۲ آوریل) این گروهک تروریستی و به تعبیر مقام ارشد کردستان، «اپوزیسیون» دوره آموزش خود را در منطقه سیدکان برگزار کرد. ماحصل این رویکرد صمیمانه کردستان عراق، افزایش ترور و تهاجم ناشیانه به امنیت مردم ایران بوده است.

در بیست و یک خرداد ماه (یازده ژوئن) مصطفی هجری و عبدالله مهتدی با کوله باری از پیشینه جنایت به واشنگتن رفتند. اینها از کدام مسیر برای گرفتن دلارهای آمریکایی و کسب حمایت برای ترور بیشتر، خود را به قلب ایالات متحده رساندند؟ پاسخ خیلی دشوار نیست از فرودگاه اربیل و قطعا با مساعدت انجام شده از سوی محافلی مشخص در اقلیم کردستان. زمینه سفر فراهم شد تا بار دیگرخود را به عنوان سربازان جان برکف و البته بخشی از ماموران اجرای استراتژی آمریکا در خاورمیانه و عراق و حتما در کردستان عراق معرفی نمایند. نیت و خاستگاه این کشور در سخنان خارج از نزاکت و به شدت بی ادبانه مایک پمپئو در یکشنبه ۳۱ تیرماه در شهر لس آنجلس و به تعبیر وی در جمع ایرانیان به خوبی روشن است. سخنان او را می‌توان اینگونه خلاصه کرد: بهره‌گیری از تمامی گروهک‌های تروریستی و به تعبیر آن مقام ارشد کردستان «اپوزیسیون» در جهت اقدام علیه امنیت ملی، پیشبرد پروژه بی‌ثبات‌سازی و در نهایت تلاش در مسیر تغییر نظام سیاسی ایران. در تکمیل این پروژه، باید پرسید چه سهم و نقشی برای کردستان عراق تعریف شده است؟

حتما این مقام ارشد کردستان اطلاع دارد که شبکه NRT در ۱۵ تیر ماه سال جاری (۶ جولای) با حضور در مقر تروریست‌ها در شهر کویه طی گزارشی اعلام داشت: «آموزش نظامی این گروهک ابعاد جدیدی به خود گرفته است». بر اساس فیلم منتشره، آموزش‌های تئوریک و نظامی به اعضای این گروهک کاملا مشهود است. به اصطلاح اپوزیسیون پس از بازگشت از آمریکا و ارائه آموزش نظامی در ابعاد جدیدتر چه اهدافی را دنبال می کند؟ و حتما اطلاع دارند، در آخرین تحرک تروریستی در روزهای اخیر و در بامداد ۲۰ مرداد ماه تروریست ها به قصد بر هم زدن نظم و آرامش مردم ایران و تلاش در مسیر اخلال در امنیت منطقه از حوزه مرزی اشنویه وارد خاک جمهوری اسلامی ایران شدند که با الطاف خداوند و هوشیاری مرزبانان رشید، این توطئه نیز خنثی شد. آیا هنوز مقامات کردستان عراق می توانند چنین ادعایی داشته باشند که اجازه نخواهند داد از کردستان عراق علیه منافع امنیتی مردم ایران استفاده شود؟

بهتر است با خودمان رو راست باشیم، شاید مقامات ایران را خوب باور نکرده اید. شاید تصور می کنید تفاوت سیاست های اعلامی و اعمالی را خوب متوجه نیستند. اینگونه نیست، ایرانیان اهل حرمت و کرامت هستند، ایرانیان در سالهای نه چندان دور سفره خود را بر روی مردم شریف کردستان و سایر مناطق عراق گشودند تا آنان از صدمات و آسیب های رژیم بعث صدام در امان بمانند. بهتر نیست به جای فریبکاری و بازی با کلمات، صادقانه بگویید بازی با کارت تروریست ها بخشی از جهت گیری سیاسی کردستان عراق در قبال ایران و سایر گروهها و احزاب کردی است؟ بسیاری از مقامهای کردستان عراق که سالها میهمان ایران بوده اند و از عنایات بسیار ایران بهره مند شده اند، آشنایی کاملی با زبان فارسی دارند؛ بنابراین به خوبی معنای این ضرب المثل را متوجه خواهند شد که «دم خروس را باورکنیم یا قسم حضرت عباس را»؟

البته چشم پوشی اقلیم کردستان نسبت به تجاوز گروهک‌های تروریستی به مرزهای کشورمان رافع مسئولیت‌های دولت عراق در این زمینه نیست و دولت عراق مسئولیت مستقیم در این زمینه داشته و باید با ارادۀ کافی در راستای حل و فصل چالشهای امنیتی مشترک گام بردارد. مقامات عراق و کردستان خوب می‌دانند که جمهوری اسلامی ایران، همیشه با آغوش باز فریادرس مردم عراق بوده و عزیزان زیادی را در دفاع از مردم عراق (شامل کردستان) از دست داده و به خاطر آنها خانواده‌های بسیاری داغدار و فرزندان زیادی یتیم شده اند. انتظار این است که مقامات عراق و کردستان جبران مافات کرده و از فعالیت گروهک‌های تروریستی در خاک این کشور جلوگیری کنند.