تونی را گرمی۴۰۰ هزار تومان می فروشند و بعضی وقت‌ها هم تا ۷۰۰ هزار تومان به خاطر تضمین اصل بودنش. بچه پولدارها و خوشگذران‌های شهر نیز تونی را که از دیلر (ساقی)‌شان گرفتند، دلاری را لول می‌کنند و این پودر سفید و شبیه نمک را می‌کشند داخل بینی. داستان، داستان اعتیاد لاکچری است، قصه بی‌دردی و داشتن درد اعتیادهای مثلا باکلاس و لوکس.

داستان تونی دارد میان قشر مرفه اجتماع جدی می‌شود،‌ این قصه را در فضاهای مجازی هم گهگاه روایت می‌کنند و همین تحریکی است برای آدم‌هایی که نشسته‌اند تا مواد جدیدی عرضه شود و تست بزنند و نشئگی، ‌نو کنند.

بگویید کوکائین

تونی اما بیشتر از آن‌که ماده‌ای جدید باشد، نامی جدید است که بازهم بازیچه دست مافیای مواد‌مخدر شده؛ هومان نارنجی‌ها کارشناس درمان اعتیاد و صاحب‌نظر حوزه پیشگیری که لااقل این‌گونه می‌گوید. او توضیح می‌دهد تونی چیزی نیست جز کوکائین که از گیاه کوکا می‌گیرند و در همه جای دنیا ماده گرانی است. با این‌که اکبر می‌گوید در شرق تهران که تونی را می‌سازند، لیدوکائین و ریتالین هم به کوکائین می‌زنند، ولی نارنجی‌ها می‌گوید تاثیر این مواد در مقابل کوکائین هیچ نیست و در نتیجه کوکائین می‌ماند که اسم خیابانی‌اش را گذاشته‌اند، تونی؛ مثل حشیش که بعضی جاها به آن می‌گویند پنیر.

یادگاری از تونی مونتانا

مافیای موادمخدر اسم جدید کوکائین را گذاشته تونی، نامی که چندان هم بی‌مسما نیست و برمی‌گردد به یک فیلم هالیوودی به نام صورت‌زخمی که آلپاچینو در آن ایفاگر نقش تونی مونتانا بود. یک قاچاقچی حرفه‌ای موادمخدر که در برخی صحنه‌های فیلم مقابل کوهی از کوکائین و مشروبات الکلی مشغول نشئگی است.