هر دو حزب در آمریکا موافق پایان آزمایشهای حیوانی هستند؛
«خیر اعلی» یا رنج مکررِ زبان بستهها
گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد- حسین موسوی: حفاظت از حیوانات در آزمایشها، همواره مورد حمایت رهبران دو حزب جمهوریخواه و دموکرات بوده است.
دههها پیش، PETA با باب دول و باب اسمیت، سناتورهای جمهوریخواه و همچنین آلن کرانستون، سناتور دموکرات و جو بایدن در زمان سناتور بودنش همکاری میکرد و در طول این سالها نیز همینطور بوده است.
آنچه اکنون متفاوت بوده این است که ما ۱۵ سال دادههای علمی داریم که نشان میدهد استفاده از حیوانات منجر به درمانهایی برای انسانها نشده است.
آزمایشهای نفرتانگیز، از پرتودهی تمام بدن میمونهای مورد استفاده در مطالعات HIV گرفته تا خفه کردن موشها برای شبیهسازی خشونت خانگی و ایجاد سکته مغزی در سگهای بیگل، یک شکست عظیم هستند. به نوشته مجله اکونومیست، ۹۵ درصد از داروهای توسعه یافته روی حیوانات در آزمایشهای بالینی شکست میخورند.
تحقیقات واکسن HIV که توسط مرکز پستانداران اورگان تبلیغ شد، این نکته را ثابت میکند: ۴۰ سال کشتن میمونها که حتی به HIV مبتلا نمیشوند، منجر به دهها واکسن آزمایشی شده است؛ اما تنها پنج مورد به آزمایشهای بالینی راه یافتهاند و هر پنج مورد نیز شکست خوردهاند.
میزان شکست درمانهای آزمایششده روی حیوانات در سایر حوزههای تحقیقاتی، این فاجعه را منعکس میکند: ۱۰۰ درصد شکست برای سپسیس و سکته مغزی،۹۹.۶درصد شکست برای بیماری آلزایمر و غیره.
حجم فزاینده کارهای علمی منتشر شده، که دانشمندان PETA در استراتژی خود برای حذف تدریجی استفاده از حیوانات تشریح کردهاند، دیگر قابل چشمپوشی نیست؛ جایی که دولت جدید نقشی ایفا کرده، تمایلش به پذیرش وجود این دادهها است.
لابیگران آزمایش روی حیوانات، با ادعای اینکه اگر به تحقیقات روی حیوانات در آمریکا پایان داده شود، به چین واگذار خواهد شد، با نگرانی اعلام خطر میکنند.
از آنجایی که سازمانهای آمریکایی، ارگانوئیدها،مدلهای محاسباتی درونسیلیکو و موارد مشابه را به حیوانات ترجیح میدهند، دیگر نیازی به برونسپاری هیچ چیز نخواهد بود. در واقع، چین از دانشمندان سراسر جهان برای مشاوره در مورد روشهایغیرحیوانی دعوت کرده است. دانشمندان PETA نیزدر این امر مشارکت دارند.
مدعیان میگویند اگر غرب آزمایش روی حیوانات را متوقف کند، این عمل به جای دیگری منتقل خواهد شد.
شاید اینطور باشد. با این حال، این استدلال به نفع آزمایش، مغالطهآمیز است. عمل غیراخلاقی به ایندلیل که شخص دیگری آن را انجام میدهد یا اگر من آن را متوقف کنم، ممکن است آن را انجام دهند، اخلاقینمیشود. این میتواند هرگونه قساوتی را توجیه کند.
به نظر میرسد استدلال اصلی، استدلال فایدهگرایانهای باشد که آزمایش روی حیوانات و رنج ناشی از آن به نفع انسانهاست: یعنی «خیر اعلی». اما این موضوع، پرسش دقیق مورد بحث را مطرح میکند که چرا منافع انسان همیشه بر منافع حیواناتغلبه میکند.
نمیتوان از این پرسش اساسی اخلاقی که ایجاد رنج عظیم برای دیگر موجودات ذیشعور تا چه حد اخلاقی است، طفره رفت. همانطور که حتی جرمیبنتام، فیلسوف بزرگ فایدهگرا، زمانی گفته بود، پرسش این نیست که «آیا آنها میتوانند استدلال کنند؟» یا «آیا میتوانند صحبت کنند؟»، بلکه این است که «آیا میتوانند رنج بکشند؟»
