درحالیکه بحران را با خسارتهای ملموس میشناسند، این پدیده میتواند آثار به مراتب مخربتری داشته باشد. بر این اساس، سیاستهای نادرستی که به واسطه بحران تشدید میشوند، کارکرد نهادها را تحلیل میبرند و شکاف انتظارات عمومی و توان اجتماعی، انسجام اجتماعی را تهدید میکنند.
حرکت دولت به سمت حذف ارز ترجیحی و همینطور تلاش برای انتقال یارانه به انتهای زنجیره، سیاستی است که به گفته کارشناسان بر اساس اصول علم اقتصاد بوده و تصمیم برای اینکار را درست دانستهاند.
در ابتدا نیاز است که در رابطه با این موضوع به چند نکته اشاره کنم. نکته اول اینکه ارز ترجیحی به معنای اینکه به جز ارز آزاد، یک ارز دیگری را تعیین کنید و شکاف موجود بین این دو ارز بالای ۲۰ تا ۳۰درصد باشد (البته عدد ۲۰ تا ۳۰درصد هم قابل بحث هست و عدد دقیق و تعیینشدهای نیست) در هیچ جای ادبیات اقتصادی جایی ندارد و تاییدشده نیست.