آرشیو روزنامه شماره ۵۱۰۷ دنیای اقتصاد

اخبار باشگاه اقتصاددانان - روزنامه شماره ۵۱۰۷

  • امنیت غذایی در ایران

    امیر جهانی: سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) در تعریف امنیت غذایی در یک جامعه عنوان کرده است این امر هنگامی تحقق پیدا می‌کند که افراد در سطوح فردی، خانوار، ملی، منطقه‌ای و بین‌المللی به غذای کافی، سالم و مغذی به‌صورت پایدار و به‌منظور داشتن زندگی فعال منطبق بر ترجیحات غذایی آن جامعه دسترسی داشته باشند. در این میان اگر تولید داخلی غذا به واردات برای تامین نهاده وابسته باشد، به‌طور یقین به هر دلیلی از جمله تغییر تعرفه‌ها، سیاست‌های تجاری کشور صادرکننده، هزینه‌های تجارت و مبادله یا کاهش عرضه نهاده‌ها در بازار جهانی، طبیعتا باعث افزایش قیمت نهاده‌های وارداتی شده و این افزایش قیمت، به بازار داخلی سرایت کرده و قیمت نهاده موردنظر را افزایش می‌دهد. خطری که می‌تواند زنجیره غذایی کشور و متعاقبا امنیت غذایی افراد جامعه را تهدید کند. افزایش شدید قیمت کالاهای کشاورزی و دامی در بازارهای جهانی این روزها از موضوعاتی است که شرایطی نگران‌کننده پدید آورده است. رشد قیمت‌های جهانی گندم، سویا، ذرت، شکر و بسیاری از محصولات در بازارهای جهانی باید زنگ هشدار قلمداد شود. در این شرایط چه باید کرد؟
  • تهدید افزایش قیمت‌های جهانی

    دکتر کوهسار خالدی عضو هیات‌علمی موسسه پژوهش‌های برنامه‌ریزی، اقتصاد کشاورزی و توسعه روستایی
    غذا، اولین و مهم‌ترین نیاز اساسی انسان به‌حساب می‌آید‌ به‌همین خاطر‌ حفظ امنیت غذایی جامعه، یکی از مهم‌ترین وظایف دولت‌ها قلمداد می‌شود. امنیت غذایی پایدار، هدفی است که به‌صورت صریح و آشکار در برنامه‌های توسعه کشورها چه در شرایط عادی و چه در شرایط اضطرار و بحران (نظیر تحریم اقتصادی و سوانح طبیعی) مورد توجه قرار گرفته است. اگر امنیت ملی را به‌عنوان یک «صندلی» فرض کنیم، یکی از پایه‌های آن، همانا امنیت غذایی است. به دیگر سخن، بدون وجود امنیت غذایی و پایداری آن در طول زمان، امنیت ملی پایدار، وجود بیرونی و عینی نخواهد داشت.
  • چشم‌انداز امنیت غذایی در ایران

    فاطمه پاسبان عضو هیات علمی موسسه پژوهش و برنامه‌ریزی و اقتصاد کشاورزی
    امنیت غذایی هنگامی تامین می‌شود که شاخص‌های غذای کافی، دسترسی (فیزیکی و اقتصادی)، غذای سالم و زندگی سالم و فعال برقرار باشد. در این میان مفهوم دسترسی به غذا و به شبکه توزیع غذا در محل زندگی افراد و دسترسی آسان بستگی داشته (دسترسی فیزیکی) و اینکه فرد با درآمد خود بتواند غذای مورد نیاز را خریداری کند (دسترسی اقتصادی).
  • چشم اسفندیار در بخش کشاورزی

    حامد نجفی‌علمدارلو عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس
    وابستگی ایران به برخی کالاهای اساسی در کشاورزی طی دهه‌های اخیر، منجر به اختصاص قابل توجه ارز به این محصولات شده است. از طرف دیگر، عدم بهره‌برداری بهینه از منابع و سرکوب قیمت محصولات تولید داخل، جذابیت واردات را افزایش داده و توان کشاورزی کشور را به‌منظور پاسخگویی متناسب به نیازهای امنیت غذایی پایدار، تقلیل بخشیده است. از این رو، پارادایم «تامین غذای ارزان برای مصرف‌کننده شهری»، الگوی غالب در سیاست‌گذاری‌های تامین غذا بوده و در این میان «حمایت از تولیدکننده روستایی» مغفول مانده است. در نتیجه این اقدامات، تراز تجاری کشور که در دهه قبل حدود منفی ۴/ ۹ میلیون تن در سال بود، در این دهه به منفی ۲/ ۱۴ میلیون تن رسیده است. به عبارت دقیق‌تر، در سال ۱۳۹۸ میزان واردات محصولات کشاورزی به رقم بی‌سابقه ۵/ ۲۴ میلیون تن رسید که حاکی از رشد ۱/ ۱۹ درصدی نسبت به سال ۹۷ و ۴۰ درصدی نسبت به سال ۱۳۹۵ است. رشد چشمگیر واردات محصولات غذایی در سال‌هایی که سیاست نرخ ترجیحی وضع شده، نشان‌دهنده جذابیت واردات بوده و همین امر تراز تجاری در بخش غذا را تضعیف کرده است.

پربازدیدهای سایت خوان

بیشتر