• پدر معنوی آدام اسمیت

    ابن‌خلدون یکی از متفکرین مسلمان است که چهار قرن قبل از آدام اسمیت، نظریات مختلفی درباره مسائل اقتصادی مطرح کرده است؛ او مسائلی نظیر نظریه درآمد، تولید، مصرف، توزیع، مطلوبیت، ارزش کار، رشد و توسعه، نقش دولت در اقتصاد را با روشی متفاوت مطرح کرده است. از لحاظ تاریخی او مستحق‌تر است که «پدر علم اقتصاد» شناخته شود تا آدام اسمیت.
  • گذار از عقب‌ماندگی و رسیدن به توسعه

    از ۱۹۹۵ تا دهه ۱۹۷۰، سنگاپور قوپا به انتقال تکنولوژی و سرمایه خارجی برای پی‌ریزی کارخانه‌های کاربر تمرکز کرد. در دهه ۱۹۷۰، تسهیل گسترش صنایع با تکنولوژی بالاتر مورد توجه قرار گرفت. در طول دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، سنگاپور شاهد گسترش شتابان استقرار موسسات و شرکت‌های خارجی فعال در زمینه تحقیق و توسعه در نوآوری‌های تکنولوژی بود. از اواخر دهه ۱۹۹۰، اقتصاد به صنایع و خدمات با تکنولوژی‌های بالا سوق داده شد.
  • هشدار اسمیت به آیندگان

    آدام اسمیت هیچ برنامه دقیقی برای رسیدن به تعادل مطلوب بین آزادی تجاری و کنترل سیاسی هشیارانه ارائه نمی‌دهد. در مقابل، تا‌کید او روی مشکلاتی ضمنی است که در این شرایط جوامع تجاری دچارش می‌شوند.
  • ناندان نیلکانی از موسسان شرکت فناوری اینفوسیس

    روح‌الله حاتمی: ناندان نیلکانی (Nandan Nilekani) کارآفرین هندی از موسسان شرکت فناوری اینفوسیس و رئیس غیراجرایی این شرکت است. پس از فعالیت موفق در اینفوسیس در رأس کمیته فناوری دولت هند قرار گرفت. هرچند نیلکانی عضو کنگره ملی هند بود اما از سال ۲۰۱۹ از امور سیاسی کناره‌گیری کرده است. نیلکانی زاده ۲ ژوئن در بنگلور است. او دانش‌آموخته مهندسی برق از انستیتو فناوری بمبئی هند است.
  • یوناس آلسترومر از پیشگامان کشاورزی و صنعت سوئد

    یوناس آلسترومر (Jonas Alströmer) از پیشگامان کشاورزی و صنعت در سوئد قرن هجدهم بود. یوناس تورسون که بعدتر به آلسترومر تغییر نام داد، در ۷ ژانویه ۱۶۸۵ در شهر آلینگساس واقع در واسترگوتلاند به دنیا آمد و بعدتر به شاگردی نزد تاجری از اهالی استکهلم به نام آلبرگ در لندن رفت.
  • مدرن‌سازی آموزه‌های سنتی

    لی کوان یو، رهبر و بنیان‌گذار سنگاپور ۲۳ مارس ۲۰۱۵ در سن ۹۲ سالگی درگذشت. وی از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۹۰ نخست‌وزیر سنگاپور بود. وی تا آخر عمر همچنان در سمت رهبری حزب حاکم و سمت‌هایی مانند وزیر ارشد در کابینه رهبری معنوی و نفوذ خویش را در اداره سنگاپور حفظ کرد.
  • ماهاتیر محمد و دولت توسعه گرا

    موفقیت دولت توسعه‌گرا در نوسازی اقتصاد، در اکثر موارد به ظهور جامعه مدنی و عرض‌اندام در برابر دولت اقتدار‌گرا انجامیده است. وقتی تغییر اجتماعی و دموکراسی راه به نهادهای سیاسی گشود، قدرت مانور دولت توسعه‌گرا کاهش یافت به‌نحوی که مدیریت رقابت جهانی و هم‌زمان تضمین رفاه شخصی حاکمان روز به روز برای دولت دشوارتر می‌شد. در این رابطه به نظر می‌رسد هیچ‌کس بهتر از رهبر ملی مالزی «ماهاتیر محمد» ارتباط میان این استقلال دوگانه و بقای دولت توسعه‌گرا را درک نمی‌کند.
  • سرم به کشورداری گرم است

    مهاتیر بن‌محمد (زاده ۱۰ ژوئیه ۱۹۲۵) سیاستمدار و بنیانگذار توسعه مدرن در مالزی است. او از سال ۱۹۸۱ تا سال ۲۰۰۳ نخست‌وزیر مالزی بود. در سال ۲۰۱۸ نیز بار دیگر به مقام نخست‌وزیری این کشور دست یافت. مهاتیر محمد در خاطراتش می‌نویسد:
  • دوراندیشی و خیرخواهی از نگاه آدام اسمیت

    آدام اسمیت فرد دوراندیش را کـه در اخـلاق هاچسنی* مورد توجه نبود دوباره مورد توجه خاص قرار داده است. فردی که لزومـا بـه اخلاق والای خیرخواهانه متوسل نمی‌شود بلکه برای منافعش نیز اهمیـت قائل است. این امر اگرچه تا حدی صادق است امـا در تحلیـل رابطـه ایـن فضـیلت بـا نفـع شخصی باید به شکل خاص منفعت‌اندیشی در دوراندیشی توجه داشت. اسـمیت ایـن منافع را در سه مورد اصلی خلاصه می‌کند: حفظ سلامتی، جایگاه اجتماعی و شهرت و اعتبار در میان همنوعان. دوراندیشی با اینکه بیشتر از دو فضیلت دیگـر بـه توجــه و مراقبــت از منــافع شــخص اشــاره دارد امــا نبایــد آن را شــکل برهنــه‌ای از خوددوستی و عواطف خودخواهانه شمرد.
  • دستاوردهای خصوصی‌سازی

    «اوایل و اواسط سال‌های ۱۹۸۰، شوک‌های خارجی که از وخامت وضعیت اقتصاد جهانی ناشی می‌شد، بحران‌های مالی و بدهی در مالزی را شدت بخشید. در چنین شرایطی موسسات اقتصادی زیانده، موجب هدررفت منابع دولت می‌شدند و خصوصی‌سازی به‌عنوان بهترین پاسخ به مشکلات این شرکت‌ها تبلیغ می‌شد.» شرایط نامساعد اقتصاد ملی و فراملی فرصتی برای کاستن از تعهدات دولت که تحت «سیاست اقتصادی جدید» ایجاد شده بود، فراهم کرد و توان دولت را برای مقاومت در برابر مطالبات گوناگون گروه‌های اجتماعی افزایش داد. این دیدگاه منجر به محدودیت سخت برای رشد موسسات عمومی در اقتصاد و حمایت از بخش خصوصی به‌عنوان موتور رشد شد.» دولت مالزی از بحران مالی به بهترین نحو برای کاستن از تعهدات اجتماعی و جدا شدن از بنگاه‌های زیانده استفاده کرد.
  • آدام اسمیت، اقتصاددان اخلاق‌گرا

    آدام اسمیت در کتاب معروف خود «ثروت ملل» که مفسران آن را آغاز جدایی اخلاق و اقتصاد دانسته‌اند نه تنها با ارزش‌های اخلاقی بیگانه نیست، بلکه بر لزوم توجه به ملاحظات اخلاقی در اقتصاد تاکید کرده است.
  • بررسی تطبیقی- تاریخی ایران و مالزی

    مالزی وقتی در سال ۱۹۵۷ به استقلال رسید، وارث اقتصادی شد که حول صادرات قلع و کائوچو منافع تجاری انگلیس را تامین می‌کرد. «تولید قلع و کائوچو ۸۵ درصد صادرات و ۴۸درصد تولید ناخالص داخلی را تشکیل می‌داد». مالزی به مدت طولانی مهم‌ترین تولید‌کننده این محصولات در جهان بود اما از نظر تعداد جمعیت و مهارت‌های مورد نیاز برای استخراج معادن مشکل داشت. دولت استعماری برای برطرف کردن مشکل کیفی و کمی نیروی انسانی، مهاجرت اقوام هندی و چینی را به شبه‌جزیره مالایا تسهیل کرد و برای ایجاد اعتماد نسبت به امنیت و فایده‌مندی کار و زندگی در مالزی، بنیان نهادهای مالکیت خصوصی را پایه‌ریزی کرد. مالایی‌ها اکثرا در کشاورزی بومی، هندی‌ها بیشتر در بخش خدمات و کشاورزی و چینی‌ها در معادن مشغول بودند. بنابراین تحت تاثیر سیاست‌های استعمار، «مالزی از نظر قومی تقسیم شده و تقسیمات قومی با تقسیمات نقش‌های اقتصادی همراه شد».
  • ویلیام لاوسون دامپرور و سیاستمدار استرالیایی

    روح‌اله حاتمی: ویلیام لاوسون کاشف، گله‌دار و سیاستمدار استرالیاییِ متولد انگلستان در قرن نوزدهم بود که در ۱۸۰۰ به سیدنی واقع در نیوساوت ولز مهاجرت کرد. وی همراه با دوستان و همکارانش، گرگوری بلکسلند و ویلیام ونت وورث از پیشگامان عبور موفق از کوهستان بلو بود. لاوسون ۲ ژوئن ۱۷۷۴ در فینچلی واقع در میدلسکس انگلستان در خانواده‌ای که تبار اسکاتلندی داشتند، به دنیا آمد. او در زمینه مساحی آموزش دید اما بعدتر به سیدنی مهاجرت کرد. اندکی پس از ورود به آن ناحیه به وی پستی داده شد تا در یک پایگاه نظامی واقع در جزیره نوفولک خدمت کند. در آنجا با همسر آینده‌اش سارا لیدبیتر آشنا شد و با وی ازدواج کرد.
  • مانوئل بلگرانو اقتصاددان و سیاستمدار آرژانتینی

    مانوئل بلگرانو (Manuel Belgrano) اقتصاددان، وکیل، سیاستمدار، روزنامه‌نگار و فرمانده نظامی آرژانتینی در قرن‌های هجده و نوزده میلادی بود. وی در جنگ‌های استقلال آرژانتین مشارکت داشت و پرچم آرژانتین را خود طراحی کرد. از وی به‌عنوان یکی از آزادی‌بخشان کشور آرژانتین یاد می‌شود.
  • سازمان‌دهی امور شهری

    بلدیه نهادی بود که بنابر قانون مصوب ۲۰ ربیع‌الثانی ۱۳۲۵ق با هدف حفظ منافع شهرنشینان و برطرف کردن نیازهای آنان به‌وجود آمد. سازمان‌دهی امور شهری و کاهش درگیری مجلس در مساله ارزاق شهری از مهم‌ترین هدف‌های تشکیل این نهاد بود. قانون وظایف پرشماری را برعهده بلدیه نهاده بود؛ از جمله اداره آنچه برای اهالی شهر به صلاح بود، حفاظت از سرمایه‌های شهر، جلوگیری از کمبود آذوقه، پاکیزه‌سازی کوچه‌ها و میدان‌ها و خیابان‌ها، تقسیم آب و حفاظت از آب‌های روان، حمام‌ها و حفظ بهداشت عمومی. تعداد اعضای انجمن بلدیه‌های کوچک، مطابق اولین قانون بلدیه، ۱۶ نفر بود؛ اما نظام‌نامه بلدیه مصوب ۶ خردادماه ۱۳۰۹ این تعداد را به ۶ نفر کاهش داد.

پربازدیدهای سایت خوان

بیشتر