نیروهای دولت عثمانی که متشکل از دو هنگ مجهز به توپخانه بودند، با هدف غارت محصولات کشاورزان مهران به این منطقه حمله کردند. غلامرضا‌خان والی پشتکوه عده‌ای تفنگچی به سرکردگی سیدجواد، پسر عموی خود، برای جلوگیری از تجاوز عثمانی‌ها اعزام کرد. این نیروها، عده‌ای از عثمانی‌ها را کشتند و چند نفر را به اسارت گرفتند. از این تاریخ به بعد، غلامرضا والی، عده‌ای تفنگچی را در مهران، چنگوله و دهلران در مرز عثمانی و مسیر تجاوز آنها گمارد و به این ترتیب تا قبل از جنگ جهانی اول و تعیین مرزها، تجاوز چشمگیری از سوی عثمانی‌ها به خاک ایران در منطقه پشتکوه صورت نگرفت و حتی در هنگام تعیین حدود مرزی در سال ۱۹۱۴ باغ‌شاهی که از آب رودخانه چنگوله آبیاری می‌شد، به غلامرضا‌خان والی به‌عنوان ملک شخصی واگذار شد.

(منبع: تحلیلی بر مناقشات مرزی ایران با عثمانی و عراق در نوار مرزی ایلام، نوشته سیاوش یاری، مرتضی اکبری)