شماره روزنامه ۶۶۲۰
|

در بهار ۱۴۰۵ حدود نیم‌میلیون شغل از دست رفت؛

بازار کار ایران در بهار۱۴۰۵ یکی از سخت‌ترین فصل‌های خود در سال‌های اخیر را تجربه کرد. تازه‌ترین آمارهای مرکز آمار نشان می‌دهد تعداد شاغلان کشور نسبت به بهار سال گذشته حدود ۴۵۰هزار نفر کاهش یافته، نرخ بیکاری با رشد ۱.۸واحد درصدی به ۹.۱درصد رسیده و به بالاترین سطح چهار سال اخیر صعود کرده است.…

تورم نقطه‌ای همگام با گشایش‌های سیاست خارجی کاهش یافت

دنیای اقتصاد: مرکز آمار ایران یک روز بعد از اعلام تورم تیرماه از سوی بانک مرکزی، روایت خود از تورم این ماه را اعلام کرد. براساس اعلام مرکز آمار، تورم نقطه به نقطه تیر ماه با کاهش ۰.۷ واحد درصدی به ۸۷.۹ درصد رسید. این نخستین بار در بیست ماه اخیر است که تورم نقطه به نقطه با کاهش روبه‌رو شده است. نرخ…

اخبار اقتصاد روزنامه شماره ۶۵۶۳

    سه‌شنبه، ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۵
  • مردم تورم سه‌رقمی را در بهار ۱۴۰۵ در برخی اقلام لمس کردند

    روزنامه شماره ۶۵۶۳

    تاکید بر بهبود عملکرد اقتصادی دولت

    دکتر نبی‌الله محمدی، نماینده مردم زنجان و طارم در مجلس شورای اسلامی، با اشاره به افزایش بی‌سابقه قیمت‌ها در بهار امسال گفت: مردم تورم سه‌رقمی را در برخی کالاها نسبت به دوره مشابه سال قبل فارغ از هرگونه محاسبات بانک مرکزی و مرکز آمار تجربه کرده‌اند.
  • پیامدهای تکرار سرکوب نرخ دلار چیست؟

    روزنامه شماره ۶۵۶۳

    وسوسه‌های دوباره تثبیت ارزی

    گزارش‌ها نشان می‌دهد برخی فعالان سیاسی و تعدادی از نمایندگان مجلس در حال فشار بر سیاستگذاران برای بازگشت به سیاست تثبیت دستوری نرخ ارز هستند. این در حالی است که تجربه‌های گذشته اقتصاد ایران نشان داده، این سیاست در عمل پیامدهای منفی گسترده‌ای به همراه داشته و زمینه‌ساز شکل‌گیری رانت و فسادهایی مانند پرونده چای دبش، بیش‌اظهاری در واردات و کم‌اظهاری در صادرات شده است. در شرایط کنونی، منابع ارزی کشور نیز تحت فشار بیشتری قرار گرفته‌اند؛ به‌ویژه با کاهش درآمدهای نفتی ناشی از تنش‌های ژئوپلیتیک و افزایش شدت تحریم‌های یک‌جانبه، بازگشت به سیاست تثبیت دستوری می‌تواند تکرار یکی از خطاهای ساختاری اقتصاد ایران باشد. از نگاه کارشناسان، اگرچه این سیاست ممکن است در کوتاه‌مدت ظاهرا ثبات ایجاد کند، اما در بلندمدت به افزایش شکاف نرخ ارز رسمی و بازار آزاد، تشدید بی‌ثباتی و گسترش فعالیت‌های سوداگرانه منجر می‌شود. در نتیجه، نه‌تنها کنترل پایدار بر نرخ ارز ایجاد نمی‌کند، بلکه زمینه جهش‌های شدیدتر قیمتی را در آینده نیز فراهم می‌سازد. 
۱