یاسر الخیرو

عراق در یکی از حساس‌ترین بزنگاه‌های تاریخ معاصر خود، بار دیگر در برابر انتخابی سرنوشت‌ساز قرار گرفته است؛ انتخابی که این‌بار نه صرفا میان افراد، بلکه میان دو منطق حکمرانی است: تداوم الگوی سیاسی-رانتی مبتنی بر توزیع قدرت، یا حرکت به سمت مدلی کارآمدتر که در آن اقتصاد، بهره‌وری و توسعه واقعی نقش پررنگ‌تری ایفا می‌کنند.