مریم رحیمی

تا به‌حال به این فکر کرده‌اید که عصر طلایی قرن بیستم چه زمانی بوده؟ لودویگ‌ هاینریش فون میزس، تئوری‌پرداز اقتصادی مشهور در وین، آن هم در اواخر امپراتوری اتریش-مجارستان می‌زیست. شهری که در فاصله چند دهه، مأمن اندیشمندان نام‌آشنایی همچون زیگموند فروید، لودویگ ویتگنشتاین، ادموند هوسرل، کارل منگر، گوستاو کلیمت بود. بسیاری از اندیشمندان و متفکران تصور می‌کنند در دوره‌ای استثنایی از تاریخ زندگی می‌کنند یا وقتی به گذشته نگاه می‌کنند، گمان می‌برند نسلی که پیش از آنها زیسته، سهم بزرگ‌تری از نبوغ، خلاقیت و شکوه فکری جهان را در اختیار داشته است.

رابرت لوکاس در دوره‌ای از تاریخ اقتصاد کلان می‌زیست که اقتصاددانان با میراث قدرتمند جان مینارد کینز و نظریه‌هایی مواجه بودند که برای چند دهه، چارچوب مسلط تحلیل مسائل اقتصاد کلان را شکل داده بود.

پیش‌تر، در نکوهش نبود اینترنت آزاد که پیشران توسعه اقتصادی است، بسیار سخن گفته شده است. واقعیت آن است که در فقدان جریان آزاد اینترنت و اطلاعات، علاوه بر اینکه شهروندان از حق دستیابی به گردش آزاد اطلاعات بی‌‌‌بهره می‌‌‌مانند، شریان‌‌‌های توسعه اقتصادی نیز مسدود می‌شود؛ چراکه اینترنت در عصر اقتصاد رقابتی، به‌‌‌منزله رگ‌‌‌های حیاتی جامعه اطلاعاتی و کسب‌وکارها به حساب می‌‌‌آید و توسعه پایدار، مشارکت مدنی و دسترسی برابر به فرصت‌‌‌ها برای اشخاص حقیقی و حقوقی، از طریق آن امکان‌‌‌پذیر می‌شود. به همین دلیل است که هرگونه انسداد در کابل‌‌‌های اینترنتی، تبعات جدی و گاه جبران‌‌‌ناپذیری بر ابعاد مختلف زندگی فردی و اجتماعی نوع بشر دارد. اولین اصل اقتصاد آزاد، شفافیت داده‌‌‌ها و دسترسی همگان به جریان اطلاعات آزاد است.