احسان حسینی

پیش از بررسی نحوه عملکرد احتمالی هوش مصنوعی در بخش‌های مختلف سلامت، باید به پرسشی اساسی پاسخ داد؛ استفاده از این فناوری در کدام بخش‌های نظام درمانی ایران می‌تواند بیشترین ارزش اقتصادی را ایجاد کند و همزمان موجب بهبود قابل‌اندازه‌گیری دسترسی، کیفیت و بهره‌وری شود؟ برای پاسخ، تنها دقت الگوریتم کافی نیست؛ حجم خدمات، هزینه فعلی، کیفیت داده‌ها، هزینه اجرا و امکان سنجش نتایج نیز اهمیت دارد. براساس برآورد فدراسیون بین‌المللی دیابت (ویرایش یازدهم اطلس دیابت IDF، ۲۰۲۴)، در سال۲۰۲۴ حدود ۵.۴۵میلیون بزرگسال ایرانی به دیابت مبتلا بوده‌اند. سازمان جهانی بهداشت نیز برآورد کرده است که در سال۲۰۲۱ حدود ۲۹۱هزار و ۷۰۰نفر در ایران بر اثر بیماری‌های غیرواگیر جان باخته‌اند؛ معادل ۵۷درصد کل مرگ‌های کشور در آن سال. مرگ‌های ناشی از تصادفات و سایر آسیب‌ها در این رقم محاسبه نشده‌اند.