آیا پلتفرم‌های اینترنتی ساختار فیلم‌ها را عوض می‌کنند؟
به پیشواز سینمای عمودی
ماجرای این مدل سرگرمی از اواخر سال ۲۰۱۰ میلادی در چین شروع شده، اما بعدها سرگرمی‌سازان آمریکایی متوجه شدند که بازار بزرگی پشت این نوع محتوا وجود دارد. با جلب توجهِ بازارهای جهانی، رشد آن کم‌کم آغاز شد تا جایی که شرکت‌های بزرگ سریال‌سازی نیز وارد تولید درام‌های عمودی شدند و‌هالیوود هم در دو، سه سال اخیر این جریان را جدی گرفته است.
در این سال‌ها نه تنها پلتفرم‌های مخصوص به این نوع آثار راه‌اندازی شده، بلکه نسل جدیدی از کارگردان و تهیه‌کننده وارد بازار تولید سریال عمودی شده‌اند و به‌تدریج کیفیت داستان‌های ساخته‌شده افزایش پیدا کرده است؛ به این ترتیب سریال‌های عمودی از یک سرگرمی اینستاگرامی به یک صنعت تصویری جدید تبدیل شده‌اند.
به گزارش ایسنا، آنچه این جریان را جدی‌تر و متفاوت‌تر می‌کند، ورود فیلمسازان و دست‌اندکاران حرفه‌ای سینما است تا از این پس تلفن‌های همراه به یکی از منابع مهم پخش فیلم تبدیل شوند و هم اینک یک زبان روایی تازه در سینما شکل بگیرد. البته همین الان هم امکان تماشای فیلم‌های سینمایی با بهترین کیفیت در موبایل وجود دارد، ولی این فیلم‌ها در قاب افقی ساخته شده‌اند و آنچه در حال رخ دادن است، تغییر فرمت افقی سینما به فرمت عمومی (۱۶:۹) است تا از این پس قصه‌ها به شکل عمودی روایت شوند. گرچه این تغییرات بسیار گسترده‌تر است و فقط به تغییر اندازه تصویر و نحوه فیلمبرداری محدود نمی‌شود بلکه تقریبا در تمام وجوه ساخت یک فیلم از جمله بازیگری هم اثرگذار است.
این اتفاق برای سینمایی که در دهه‌های اخیر و به‌خصوص پس از دوران پاندمی، تحت تاثیر نفوذ پلتفرم‌های اینترنتی در میان مخاطبان قرار گرفته، می‌تواند دوران تازه‌ای را رقم بزند، به‌خصوص آنکه برخی جشنواره‌های سینمایی هم بخش ویژه‌ای را برای این نوع آثار در نظر گرفته‌اند.
در ایران هم که فعلا حتی بحث تاثیر هوش مصنوعی در سینما بیشتر در حد ابراز نگرانی و طرح دغدغه باقی مانده، خبر رسیده که پلتفرم ویژه آثار تصویری عمودی از سوی یکی از تهیه‌کنندگان سینما که اخیرا سامانه بلیت‌فروشی هم تاسیس کرده، راه‌اندازی می‌شود. همچنین چند ماهی است که یکی دیگر از پلتفرم‌های نمایش خانگی جشنواره‌ای را برای سریال‌های عمودی تدارک دیده است.
این صنعت جدید در حالی در کشور ما جریانی جدی پیدا کرده که ورود این فرم از تولید، بستری تازه برای فعالیت فیلمسازان مستقل، جوان و خلاق فراهم می‌کند ولی در کنار آن، وضعیت تولید و پخش فیلم در سالن‌های سینما همچنان دغدغه‌ای مهم است. در این بین، با توجه به کاهش استقبال مردم از دیدن فیلم در سینما در سال‌های اخیر و نیز با نبود فیلم‌های متنوع، نبود سالن‌های مجهز به ابزار پخش استاندارد و به‌روز برای پخش فیلم‌های ایرانی و خارجی و محدودیت‌های ناشی از ممیزی و... باید دید آیا فیلمسازان حرفه‌ای و تجربی ایران وارد عرصه سینمای عمودی می‌شوند؟ آیا این فرم به جریانی پررنگ در سینمای ایران تبدیل می‌شود و مخاطبان از آن استقبال می‌کنند؟
