چهار پیام روشن و نگران‌کننده کنفرانس امنیتی مونیخ

نیلی در این باره در شبکه اجتماعی ایکس در در تبیین این تجربه و پیام‌ها نوشت:

«نخست آن‌که جهان در یکی از بی‌ثبات‌ترین دوره‌های خود به سر می‌برد. تداوم نقض حقوق بین‌الملل، توسل به زور و گسترش بداخلاقی سیاسی، در کنار سکوت و انفعال برخی بازیگران به‌ویژه در اروپا، بر پیچیدگی و عمق این بحران چندلایه افزوده است.

خبر مرتبط

دیدار وزرای خارجه چین و آمریکادر حاشیه کنفرانس امنیتی مونیخ

وزیران امور خارجه آمریکا و چین در حاشیه کنفرانس امنیتی مونیخ دیدار کردند.

دوم، در فضایی که «قدرت» و «زبان زور» جایگزین مفاهیمی چون «صلح» و «گفت‌وگو» شده‌اند و برخی کشورها هم بسته به اقتضای منافع خود از حقوق بشر سخن می‌گویند یا از بمب و فشار حمایت می‌کنند، این کنفرانس نتوانست راهکارهای عملی و قابل اتکا ارائه دهد.

سوم، اروپا آشکارا از جایگاه پیشین خود در کمک به مدیریت مخاصمات و اختلاف نظر ها فاصله گرفته است. ضعف در تحلیل واقع‌بینانه و ابتکار عمل و همچنین ظهور قدرت‌های نوظهور و سازوکارهای منطقه‌ای، دلیل آن است. روند گفت‌وگوهای هسته‌ای با ایران نمونه‌ای از این وضعیت است (اشاره به مطلب اخیر وزیر خارجه کشورمان در ایکسx.com/i/status/۲۰۲۲۶…‎)) البته خود کرده را تدبیر نیست. 

چهارم، حاشیه‌های نمایشی و برخی رفتارهای غیرحرفه‌ای پیش، حین و بعد از برگزاری نشست، بر اعتبار این دوره سایه انداخت و پرسش‌هایی جدی درخصوص فاصله کنفرانس، از اهداف تا عمل، مطرح ساخت.

و اما تجربه: اگر این کنفرانس در پی دستیابی به امنیتی پایدار است، چاره‌ای جز فاصله گرفتن از سیاسی‌کاری های نمایشی و امنیتی‌سازی بی‌مورد ندارد. پرهیز از روایت‌های جهت‌دار و تنش‌زا، بازگشت به گفت‌وگوی واقعی، احترام به حقوق بین‌الملل و کنار گذاشتن استانداردهای دوگانه، پیش‌شرط بازسازی اعتبار چنین مجامعی است.»