چرا نسخه چین دیگر برای کشورهای فقیر جواب نمیدهد؟
به گزارش گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد؛سالها، فرمول رشد برای بسیاری از کشورهای فقیر و درحالتوسعه نسبتا ساده بود؛ نیروی کار ارزان، سرمایه خارجی، بازارهای ثروتمند و صادرات.
اما این فرمول حالا با محدودیتهای تازهای روبهروست. بازارهای ثروتمند بستهتر شدهاند، چین بخش بزرگی از تولید صنعتی جهان را در اختیار گرفته، اتوماسیون مزیت نیروی کار ارزان را کاهش داده و سرمایه نیز دیگر مثل گذشته ارزان و در دسترس نیست.
تجربه بنگلادش و اتیوپی، دو روایت متفاوت از همین تغییر است؛ یکی با مدل قدیمی توسعه میلیونها شغل ایجاد کرد و دیگری در تکرار همان مسیر، با شکاف بزرگی میان ایجاد شغل و ورود نیروی کار جدید مواجه شد.
شاید عصر «رشد آسان» به پایان رسیده باشد. موتور جدید رشد باید از ظرفیتهایی شروع شود که هر کشور همین حالا در اختیار دارد؛ و آنها را به سرمایهگذاری، مهارت و مشاغل جدید متصل کند.
