بیم و امیدهای آتش‌بس

به گزارش گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد؛  آتش‌بس دو هفته‌ای میان ایران و آمریکا همزمان دارای نشانه‌های امیدبخش و عوامل هشداردهنده است. از یک‌سو، چارچوب رفتاری دونالد ترامپ همچنان مبتنی بر «دیپلماسی اجبار» است؛ به این معنا که تلاش می‌کند از طریق مذاکره یا در صورت شکست آن با ابزار نظامی به اهداف خود برسد.

‌حفظ اعتبار تهدیدهای او می‌تواند مذاکرات آینده را تحت فشار قرار دهد و واکنش منفی ایران را برانگیزد. نقش مخرب احتمالی اسرائیل نیز عامل دیگری در شکنندگی آتش‌بس است، زیرا تل‌آویو نسبت به توافق دوجانبه ایران و آمریکا بدون در نظر گرفتن منافع خود نگران است و ممکن است در روند مذاکرات اختلال ایجاد کند.

‌ در مقابل، عواملی برای خوش‌بینی نیز وجود دارد. به نظر می‌رسد چین این‌بار با جدیت بیشتری در حال میانجی‌گری میان ایران و آمریکا است و حتی احتمال مطرح شدن نقش این کشور به‌عنوان تضمین‌کننده صلح وجود دارد.

همچنین حضور جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، در مذاکرات می‌تواند نشان‌دهنده اهمیت گفت‌وگوها و اراده واشنگتن برای توافق باشد.

‌ از سوی دیگر، انعطاف پیشین ایران در مذاکرات و امکان تداوم آن می‌تواند احتمال توافق را افزایش دهد. با این حال، تغییرات در ساختار قدرت داخلی ایران پس از جنگ و نقش نهادهایی مانند شورای عالی امنیت ملی در تصمیم‌گیری نیز از عوامل تعیین‌کننده در سرنوشت توافق خواهند بود.

حجم فایل صوتی:5.33M | مدت زمان فایل صوتی :00:07:45