توکنسازی داراییهای واقعی فرایندی است که در آن یک دارایی یا حق خارج از شبکه، با قواعد مشخص صدور، ثبت، انتقال و اعمال حق، در قالب واحدهای دیجیتال بازنمایی میشود. جذابیت این رویکرد در کاهش حداقل اندازه مشارکت، تسهیل انتقال، ایجاد سابقه مشترک و امکان برنامهپذیر کردن بخشی از فرایندهای مالی است. بااینحال، وجود یک توکن بهتنهایی مشخص نمیکند دارنده دقیقا چه حقی دارد. یک توکن مرتبط با ملک، کالا، اوراق، صندوق، مطالبات یا معدن میتواند نماینده مالکیت، طلب، سهم از درآمد، حق تحویل یا صرفا یک حق قراردادی باشد. بنابراین شباهت فنی توکنها نباید جایگزین تحلیل حقوقی و اقتصادی شود. مساله اصلی این است که پیش از انتخاب شبکه، استاندارد یا قرارداد هوشمند، باید دارایی پایه، حق دارنده، اختیارات ناشر، نحوه ثبت و مسیر تسویه و خروج روشن باشد.