اخبار کسب و کار روزنامه شماره ۶۶۶۵

توسعه نیروگاه‌های خورشیدی در ایران در حالی به یکی از محورهای اصلی برنامه دولت برای جبران ناترازی برق تبدیل شده که همزمان درباره میزان ظرفیت قابل‌جذب شبکه اختلاف‌نظر وجود دارد. مرکز پژوهش‌های مجلس ظرفیت بهینه توسعه نیروگاه‌های خورشیدی را حدود ۲۰هزار مگاوات و در کران بالاتر ۲۵هزار مگاوات برآورد کرده است؛ در مقابل، دولت از هدف‌گذاری ۳۰هزار مگاوات برق خورشیدی سخن می‌گوید. بررسی انجام‌شده از سوی محمدرضا آریافر، دانشجوی دکتری اقتصاد منابع و انرژی دانشگاه فردوسی مشهد، در مقاله «سقف طلایی یا سقف شیشه‌ای؟» نشان می‌دهد که تفاوت این دو عدد لزوما به معنای اختلاف بر سر ضرورت توسعه انرژی خورشیدی نیست، بلکه به تفاوت در تعریف «ظرفیت بهینه» بازمی‌گردد. بر این اساس، عبور از ۲۰هزار مگاوات بدون توسعه همزمان ذخیره‌ساز، مدیریت بار و اصلاح سازوکار قیمت‌گذاری برق، می‌تواند بازده ظرفیت‌های جدید را کاهش دهد و بخشی از ناترازی را از ساعات میانی روز به غروب منتقل کند.

ورود سرمایه‌گذاری خطرپذیر شرکتی به حوزه تبادل فناوری، این‌بار با هدف ایجاد بستری برای اتصال مستقیم نیازهای فناورانه صنایع به ظرفیت شرکت‌های دانش‌بنیان دنبال می‌شود.