دیدار خانوادگی در فینال ویمبلدون

دیدار پایانی معتبرترین تورنمنت تنیس روی چمن دنیا برای دومین سال پیاپی بین خواهران ویلیامز برگزار می‌شود. این دو پیش از این چهار بار در فینال ویمبلدون مقابل هم بازی کرده‌اند که البته ونوس با قد بلندش ثابت کرده یکی از بهترین بازیکنان روی چمن تاریخ تنیس زنان است. او که دو سال گذشته هم لندن را با قهرمانی ترک کرده، امسال در مسابقات پای فینال بخت اول مسابقات یعنی دینارا سافینای روس را کنار زد تا نه تنها یک پای فینال باشد که دینارای جوان را هم در کسب اولین قهرمانی گرنداسلمش ناکام بگذارد. دینارای ۲۳ ساله که در ۵۲ هفته اخیر عنوان اول رنکینگ تنیس زنان جهان را در اختیار داشته‌، هنوز حتی یک قهرمانی هم در مسابقات گرند اسلم به دست نیاورده و البته مقابل ونوس ویلیامز هم خیلی بد باخت. بازی این دو حتی یک ساعت هم طول نکشید و دینارا در ۵۱ دقیقه یکی ازبدترین شکست‌هایش را تجربه کرد و در دو ست ۶-۰ و ۶-۱ مقابل ستاره آمریکایی شکست خورد. در مقابل ونوس که پیش از این در سال‌های ۲۰۰۰، ۲۰۰۱، ۲۰۰۵، ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ قهرمان ویمبلدون شده، باز هم نشان داد با اینکه هنوز در رولان گاروس و اوپن استرالیا قهرمانی را تجربه نکرده، روی زمین چمن لندن به هیچ کس باج نمی‌دهد. این بازیکن ۸۵/۱ متری که از سال ۱۹۹۴ وارد دنیای تنیس حرفه‌ای شده، حالا ۲۹ سال دارد و علاوه بر درخشش در ویمبلدون دو بار هم در یو اس اوپن جام قهرمانی را بالای سر برده است، اما در آن سوی میدان خواهر او بازی می‌کند. سرنا ویلیامز که یک سال از خواهرش کوچکتر است و یک سال هم دیرتر از او به تنیس حرفه‌ای وارد شده، برعکس ونوس در تمام چهار گرند اسلم دنیای تنیس سابقه قهرمانی دارد و در ویمبلدون هم دو بار در سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳ قهرمان شده است. ونوس برای رسیدن به فینال در بازی قبلش، النا دمنتیوای روس را حذف کرد که شانس چهارم قهرمانی به شمار می‌رفت. با نتایج ثبت شده در مسابقات پای فینال، روس‌ها کنار رفتند تا دو خواهر آمریکایی امروز باز هم برگزار کننده فینال ویمبلدون باشند.