اگر ایران بود چه می‌گفتیم؟
دنياي اقتصاد : کمتر از سه هفته پیش بود که مدیریت بارسلونا رسما اعلام کرد ژاوی برای فصل آینده هم سرمربی این تیم خواهد بود. درواقع از ژانویه که سرمربی آبی و اناری‌ها اعلام کرد در انتهای فصل تیم را ترک می‌کند، همه در باشگاه بسیج شدند تا نظر اسطوره را عوض کنند. این پروژه در عین تعجب، موفقیت‌آمیز بود، اما حالا احتمال دارد که دوباره ورق برگردد! مگر می‌شود؟
ژاوی در نشست خبری پیش از بازی برابر آلمریا از وضعیت اقتصادی باشگاه انتقاد کرد و گفت: «هوادار بارسلونا باید بداند که اوضاع اقتصادی ما دیگر مثل ۲۵ سال پیش نیست. شرایط فرق کرده است. ما در موقعیت باشگاه‌های دیگر با وضعیت مالی بهتر قرار نداریم.» همین صحبت سرمربی جوان بارسلونا کافی بود تا خوان لاپورتا رئیس و دکو مدیر ورزشی بلوگرانا از دست او دلخور شده و همراه تیم برای حضور در این بازی خارج از خانه مقابل آلمریا که با برتری ۲برصفر آنها هم به پایان رسید، حضور نداشته باشند! رسانه‌های نزدیک به بارسا از تیرگی شدید رابطه مدیریت با کادرفنی تیم نوشتند و احتمال تغییر روی نیمکت را بسیار بالا دانستند. حقیقتا بارسلونا درحال سپری کردن عجیب‌ترین دوران تاریخ معاصرش است. جدا از مشکلات شدید مالی و ناکامی‌های درون مستطیل سبز، اتفاقاتی که در حوزه مدیریتی باشگاه رخ می‌دهد آن‌قدر شگفت‌انگیز است که شاید حتی نمونه آن را در فوتبال پر از حادثه خودمان هم پیدا نکنیم.
صادقانه اگر چنین اظهارنظرها و کنش‌هایی در باشگاه‌های ایرانی رخ می‌داد، تا مدت‌ها دستمایه انتقادات می‌شد پس وقتی یکی از بزرگ‌ترین تیم‌های تاریخ فوتبــــال این‌گونه سوژه دست مطبوعات و طرفــــــداران فوتبال می‌دهد، از رقبای سطح پاییــن‌تر چه انتظاری می‌رود؟
