حداقل بجنگ و شکست بخور!
دنیای اقتصاد: اینکه دنیای استقلال چرا ناگهان تیره و تار شد، حتما دلایل مختلفی دارد؛ بخشی از آن فنی است و بخشی دیگر غیرفنی. آبیها در پایان هفته بیستوششم لیگ برتر بخت اول قهرمانی به شمار میرفتند؛ تیمی که در یک نیمه شش گل به هوادار زده بود و حتی نوبت گلزنی به گلرش هم رسید. همین تیم اما طی ۳۰۰ دقیقه بعدی در لیگ و حذفی فقط دو گل زده و همان گلری که به سبک جورجینیو پنالتی میزد، تبدیل به پاشنه آشیل آبیها شده است. اوضاع خوب نیست و دلایل آن باید از جنبههای مختلف بررسی شود. برخی بر این باورند که استقلال بعد از آن برد پرگل برابر هوادار، بیش از حد سرمست شد و از آنجا که بازیکنان این تیم نسبت به پرسپولیسیها کمتجربهتر بودند، در دربی زمین خوردند. به هر حال فوتبال است و یک شکست، هر چقدر هم که غیرمنتظره باشد ممکن است رخ بدهد. سوژه مطلب حاضر اما برخورد آبیها با این باخت است؛ آیا استقلال توانست شکست در دربی را مدیریت کند؟ هرگز. آنها بدترین عملکرد ممکن را در این زمینه داشتند.
استقلال در بازی با نفت آبادان در قامت یک تیم تسلیمشده و کمانگیزه به میدان رفت. این تیم رمق چندانی برای بازی نداشت و انگار خیلی هم برایش فرقی نمیکرد با چه نتیجهای از زمین بیرون برود. غلبه این احساس بر اردوگاه آبیها چنان بود که این تیم بعد از رسیدن به گل از روی نقطه پنالتی، یکی از بدترین و سادهترین گلهای فصل را از نفت دریافت کرد؛ انگار که این یک مسابقه تمرینی است. به نظر میرسد استقلال شکست و ناکامی در این فصل را پذیرفته بود و این بدترین اتفاقی است که میتواند برای یک تیم رخ بدهد. اگرچه پرسپولیس و سپاهان در این هفته به پیروزی دست یافتند و ۶۰ و ۵۹ امتیازی شدند، اما استقلال هم میتوانست با پیروزی بر نفت ۵۸ امتیازی شود و فشار را روی این دو رقیب حفظ کند. از کجا معلوم؛ شاید اگر آبیها برده بودند و در جدول بهطور موقت از پرسپولیس پیش میافتادند، تیم یحیی هم تحت فشار بیشتری قرار میگرفت و به پیکان امتیاز میداد. استقلال اما شیوه دیگری را برگزید و در طول روزهای گذشته به جای داخل میدان، بیرون از آن انرژی گذاشت.
شاید چکیده تفکر حاکم بر استقلال این روزها را بتوان در جملات بیژن طاهری، سرپرست تیم دید؛ جایی که او دوشنبهشب در تلویزیون گفت: «مطمئنم استقلال قهرمان نمیشود.» لابد در همین راستا هم بود که ساپینتو بعد از بازی با نفت دو روز تمرینات تیمش را تعطیل کرد. این در حالی است که آبیها حتی همین حالا روی کاغذ شانس دارند و در فوتبال هر اتفاقی ممکن است رخ بدهد. کاش حداقل بجنگید و ببازید؛ تسلیم بیمبارزه، بدترین تصمیم دنیاست.