رویای شیرین
دنياي اقتصاد : در روزهایی که رسانههای خودی، سلبریتیهای مردمی را یکی پس از دیگری مطرود میکنند، علی دایی تنها چند روز پس از جنگ مستقیم با نماینده اردبیل در مجلس شورای اسلامی، ۸ زندانی را در زادگاهش آزاد کرد. زندانیانی که به دلیل جرایم غیر عمد و تنها به دلیل اینکه استطاعت مالی لازم برای پرداخت دیه را نداشتند، در زندان به سر میبردند تا اینکه دایی با نیت توسل به امام رضا(ع)، هزینه آزادی ۸ نفر از این قشر کم بضاعت را پرداخت و ستاد دیه استان هم رسما از وی تشکر کرد.
در روزهایی که فشار اقتصادی روی دوش تمام مردم سنگینی میکند و بهانه چندانی برای شاد زیستن وجود ندارد، اقدامات افرادی چون دایی غنیمت است. چهرههای مشهوری که میدانند از قدرت، ثروت و وجههشان در جامعه چگونه استفاده کنند. ما دایی را پیشتر با اقدامات خیرخواهانه دیگرش هم به یاد میآوریم و چه بسا او هم میتوانست در برهه فعلی تنها با اقدامات و اظهارات اینستاگرام گونهاش ژست مردمداری و حقخواهی بگیرد. اما چیزی که دایی را «دایی» کرده، همین عدم انفعال و خیرخواهی اوست. در روزهایی که راه رفتن در لبه مصلحت بسیار سخت شده و چهرههای مشهور و محبوب بسیاری بابت عدم رعایت همین موضوع به پرتگاه تاریخ سقوط کردهاند، مردم بیشتر قدر دایی و همکفوهای او را میدانند. نسلی که نه تنها در زمین فوتبال که خارج از آن هم شاد کردن مردم را فراموش نکردهاند و میدانند بزرگ که بشوی، باید بزرگ بمانی؛ نه اینکه در رویای زندگی شاهانه، تهیدستان را از یاد ببری.