المپیک؟ سخت است!

صحبت‌هایی مطرح بود که اگر شکست می‌خوردیم، مربی تغییر می‌کرد. من مثل قبل اینجا هستم و مثل قبل کارم را انجام می‌دهم. شاید کسی من را دوست نداشته باشد، اما مهم نیست. من سعی می‌کنم همان‌طور که فصل گذشته گفتم، والیبال را برای بازیکنان ترجمه کنم، چون گاهی آنها واقعا نمی‌توانند شرایطی را که ممکن است در بازی اتفاق بیفتد به‌خوبی درک کنند. اگر بتوانید آن شرایط را تشخیص دهید، می‌توانید یک امتیاز بگیرید. تا جایی که از روزنامه‌ها، شبکه‌های اجتماعی و اخبار تلویزیون دنبال کردم، می‌دانم که مردم برای ما دعا می‌کنند، برای ما تلاش می‌کنند و واقعا خودشان را نزدیک به تیم ملی می‌دانند. بنابراین اول از همه خوشحالم که این مدال طلا را به دست آوردیم، برای بازیکنان و برای هواداران، اما بیشتر از همه برای بازیکنان، نه برای خودم.»

پیاتزا در مورد رسیدن یا نرسیدن والیبال ایران به المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس هم می‌گوید: «سه مسیر وجود دارد. اولین مسیر مسابقات قهرمانی آسیا بود و ما به مقام دوم رسیدیم. فاصله زیاد نبود، اما خیلی هم نزدیک نبود. لازم نیست توضیح بدهم. ما واقعا خوب بازی کردیم، اما کافی نبود. مسیر دوم مسابقات قهرمانی جهان است. در فصل بعدی باید در بین سه تیم برتر مسابقات قهرمانی جهان قرار بگیریم. آیا این غیرممکن است؟ نه. آخرین مسیر، رنکینگ است. باید بر اساس رده‌بندی بررسی کنیم. فنلاند در این فصل نمونه خوبی است. فنلاند در رتبه بیست‌ویکم جهان بود، اما این فصل در لیگ طلایی عملکرد خوبی داشت و سپس در مسابقات قهرمانی اروپا امتیازات زیادی به دست آورد و حالا در رتبه دهم جهان است. از طریق رده‌بندی باید عملکرد فوق‌العاده‌ای داشته باشیم و فصل آینده در لیگ ملت‌ها عالی باشیم. آسان است؟ قطعا نه.»