ساز ناکوک سپاهان
قصه سقوط
این ناکامی را باید شکستی دیگر در مسیر سقوط یک دههای باشگاه سپاهان تلقی کرد؛ یکی از حرفهایترین و پرامکاناتترین مجموعههای ورزشی کشور که طی سالهای گذشته توفیق چندانی کسب نکرده و حالا با وضعیت کاملا نامطلوبی دست و پنجه نرم میکند. فراموش نکنیم از آخرین قهرمانی سپاهان در لیگ برتر بیش از ۱۰ سال گذشته. آنها آخرین بار بهار ۹۴ در حالی قهرمان لیگ چهاردهم شدند که نبرد اصلی برای فتح جام در آن فصل، بین تراکتور و نفت تهران بود. با این حال تساوی ناباورانه و ۳ بر ۳ آنها به شکلی شگفتانگیز جام را به اصفهان برد. از آن پس سپاهان با وجود انجام هزینههای بسیار گزاف، موفق به تکرار این کامیابی نشده و حتی در سطح دوم آسیا هم طی دو فصل پیاپی، در مراحل آغازین حذف شده است.
حالا به این مجموعه ناکامیهای فنی، باید کاستیهای مدیریتی را هم اضافه کرد؛ آنچه یکی از مهمترین مصداقهایش، میتواند همین عدم دریافت مجوز حرفهای باشد. بخشی از گزارش خبرگزاری تسنیم را در این مورد بخوانید: منوچهر نیکفر پس از عدم کسب مجوز حرفهای در واکنش به این موضوع اعلام کرد: «به دلیل اینکه حسابرس دقیقی داشتیم، بررسی صورتهای مالی باشگاه طول کشید و نتوانستیم گزارش حسابرسی را ارائه کنیم و به همین دلیل مجوز ما صادر نشد. بسیاری از مدارکی که باید ارائه میکردیم در دسترس ما نبود.» شاید بتوان جنگ و آسیب به کارخانه فولاد مبارکه را بهانهای برای عدم صدور مجوز حرفهای دانست، اما مشخص است که باشگاه سپاهان مدتهاست از نظم گذشته فاصله گرفته. فرآیند مربوط به کسب مجوز حرفهای باید از مدتها پیش آغاز میشد و این سوال وجود دارد که آیا واقعا در این زمینه همه چیز رعایت شده است؟
سپاهان چند سالی هست که از آن مجموعه مقتدر و تیمی که فقط برای قهرمانی میجنگید فاصله گرفته است. در عرصه مدیریتی این باشگاه ثباتی وجود ندارد. در سالهای گذشته مورایس، کارترون و محرم نویدکیا (۲ دوره) آمدند و رفتند و فقط یک جام حذفی با مورایس به دست آمد. از سوی دیگر بازیکنان خارجی زیادی به سپاهان آمدند و رفتند، اما آوردهای برای زردپوشان اصفهانی نداشتند.
