اعتراف تلخ
دنیای اقتصاد: مدتهاست که بازسازی ورزشگاه آزادی به یک معضل بزرگ برای فوتبال ایران تبدیل شده و نارضایتیهای وسیعی را به دنبال آورده است. به هر حال پرسپولیس و استقلال و البته تیم ملی فقط همین یک استادیوم را در اختیار داشتند و اینکه دو سال است نمیتوانند از آن استفاده کنند، مشکلات بزرگی را به وجود آورده است. به علاوه اتفاقاتی مثل تبعید دربی تهران به سایر شهرها و نیز برگزاری مسابقات سرخابیها روی چمن بد ورزشگاه کوچک قلعهحسنخان هم احساس بسیار بدی به فوتبالدوستان داده است.
حالا اما وزیر ورزش و جوانان، اعترافی انجام داده که شاید حرف خیلی از منتقدان در این مدت بوده است. بخشی از سخنان احمد دنیامالی را بخوانید: «حقیقتا باید بگوییم ما اگر میخواستیم یک ورزشگاه بسازیم، کار راحتتری داشتیم تا اینکه بخواهیم این استادیوم را بازسازی کنیم. آزادی بیش از نیم قرن سابقه دارد و کار بازسازی آن متفاوت از سایر مکانهای ورزشی است. من به هیچ وقت در طول عمر مدیریتیام دنبال نقد عملکرد گذشتگان نبودهام، اما باید بگویم در مورد موضوع آزادی تدبیر درستی اتخاذ نشد. اول از همه باید دو، سه مجموعه مثل تختی مرمت میشد و بعد به فکر آزادی میافتادیم و این همه تماشاگر را در یک استادیوم ۶ هزار نفری جمع نمیکردیم. در حال حاضر چیزی حدود ۶۰۰ نفر روزانه در آزادی مشغول به کار هستند. جدا از بازسازی، باید ممیزیهای AFC و FIFA را هم لحاظ کنیم؛ چرا که استانداردهای این دو نهاد بینالمللی فوتبال تغییر کرده و موظف به انجام آن هستیم. بنابراین این حجم از معماری زمانبر است و امیدواریم که بعد از جامجهانی آزادی به بهرهبرداری برسد.»
به این ترتیب وزیر ورزش در همین مصاحبه هم آب پاکی را روی دست هواداران فوتبال ریخت و روشن کرد که ورزشگاه آزادی دستکم تا تابستان سال آینده بازگشایی نخواهد شد. این یعنی سرخابیها در نیمفصل بعد هم آزادی را در اختیار ندارند و خانه به دوشیشان تمدید میشود.