مفت بباز، گران بخر!
دنیای اقتصاد: اوسمار ویرای برزیلی در حالی برای دومین دوره سرمربی پرسپولیس شد که نوبت قبلی در زمستان ۱۴۰۲ با جانشینی یحیی گل‌محمدی موفق شده بود سرخپوشان را به مقام قهرمانی لیگ بیست‌وسوم برساند. با این حال در پایان همان فصل و در شرایطی که به نظر می‌رسید منعی برای تمدید قرارداد او وجود ندارد، اوسمار فوتبال ایران را به مقصد لیگ تایلند ترک کرد. گفته می‌شود یک اختلاف حساب جزیی، از عوامل مهم جدایی اوسمار بوده است.
در این مدت ویرا در بوریرام تایلند نتایج خوبی به دست آورد، اما در مقابل پرسپولیس ناکام‌ترین دوره یک دهه اخیرش را پشت سر گذاشت و هر سه ماه یک بار ناچار به تعویض مربی شد؛ از گاریدو و کریم باقری تا اسماعیل کارتال و وحید هاشمیان. حالا هم دوباره گردونه چرخیده و به خود اوسمار رسیده؛ با این تفاوت که قیمت مربی برزیلی حسابی بالا رفته و پرسپولیس هم با وضعیتی که دارد، ناچار شده همه شرایط او را بپذیرد.
آنچه در این پرونده اتفاق افتاده، نمایی کلی از شیوه عملکرد بسیاری از مدیران ایرانی در همه حوزه‌ها را به نمایش می‌گذارد؛ انجام ندادن یک کار درست در زمان منطقی و سپس تن دادن ناگزیر به آن پس از اتلاف کلی وقت و انرژی و تحمل زیان و هزینه هنگفت! پرسپولیس دو سال پول‌هایش را دور ریخت و شاید به جای آن دویست هزار دلار، دو‌میلیون دلار هزینه کرد تا آخرش برگردد به خود اوسمار. تازه حساب جام‌هایی که شاید می‌شد از دست نرود، کاملا جداست. خب دور و اطراف‌تان را نگاه کنید تا دقیقا همین الگو را جاهای دیگر هم ببینید!
