مسابقه رانت
دنیای اقتصاد: به جرات میتوان گفت یکی از اصلیترین کلیدواژههایی که باعث افت محبوبیت تیم ملی فوتبال ایران طی سالهای اخیر شد، «حواله خودرو» بود. موضوع روشن است؛ ملیپوشان فوتبال که از قضا اغلبشان هم تا خرخره غرق در ثروت هستند، به مناسبت صعود به جامجهانی که حالا دیگر واقعا دستاورد بزرگی هم نیست، حواله واردات خودروی خارجی از دولت دریافت کردند و با فروش این اتومبیلها در داخل، به سود قابل توجهی دست یافتند. این موضوع و مخصوصا پیگیری مصرانه ملیپوشان برای دریافت حوالهها، بازتاب منفی زیادی بین افکار عمومی داشت. این وضعیت به ویژه زمانی حادتر شد که محمدحسین کنعانیزادگان، مدافع پرسپولیس و تیم ملی از وارد کردن یک خودروی صد میلیارد تومانی خبر داد.
همه داستان اما همین نبود و کمی بعدتر الگوی دریافت حواله خودرو بین سایر رشتههای ورزشی هم شیوع یافت؛ چنان که علیرضا دبیر، رئیس فدراسیون کشتی نیز خواهان اعطای امتیاز مشابهی به کشتیگیران شد. در تازهترین نمونه از این دست، کاپیتان تیم ملی بسکتبال در حاشیه بازدید وزیر ورزش و جوانان از اردوی این تیم، خواهان همین امتیاز برای همتیمیهایش شده است. از قرار معلوم ارسلان کاظمی به احمد دنیامالی گفته وزیر قبلی ورزش در زمان برگزاری مسابقات انتخابی جامجهانی به آنها قول حواله خودرو خارجی داده بود و الان زمان عمل به این عهد است؛ درخواستی که گویا با لبخند وزیر همراه شده است. نیازی به تکرار نیست که سرمایهگذاری در ورزش خیلی هم چیز خوبی است و مخصوصا رشتههای غیرفوتبالی باید مورد توجه قرار بگیرند، هرچند شنیدهها حاکی از آن است که اتفاقا پرداختها در والیبال، بسکتبال و حتی کشتی اصلا بد نیست. با این حال اینکه ورزشکاران ما اینطور مسابقه دریافت رانت راه انداختهاند و خواهان امتیاز تبعیضآمیزی هستند که از مردم عادی دریغ میشود، حقیقتا غمانگیز است. شما مثلا بازیکنان تیمهای ملی هستید و باید همدل و همراه ملتتان باشید، نه اینکه چنین بیپروا از دل هر موفقیتی به سرعت یک امتیاز آلوده به تبعیض را جستوجو کنید.