فقط ۳۸درصد خانه‌های کشور دارای سازه فلزی و بتنی هستند

خطر زلزله در کمین ساختمان‌های خشتی و گلی
گروه مسکن- یوسف بهمن‌آبادی: ۶۲درصد از سازه‌های مسکونی در کشور فاقد اسکلت فلزی و بتنی هستند. بدین معنی که در این ساختمان‌ها به جای تیرآهن یا بتن، آجر و سنگ و چوب و خشت و گل به کار رفته است.

گزارش دنیای‌‌اقتصاد از نتایج سرشماری نفوس و مسکن سال ۸۵ حاکی است: ۱۵میلیون و ۸۵۹هزار و ۹۲۷ واحد مسکونی در کل کشور وجود دارد که تنها ۵میلیون و ۹۸۸هزار و ۹۹۹واحد مسکونی دارای اسکلت فلزی و بتن آرمه هستند.
این در حالی است که طبق سرشماری ۷۵، از ۱۰میلیون و ۷۷۰هزار و ۱۱۲واحد مسکونی، تعداد یک‌میلیون و ۵۵۴هزار و ۷۲۱واحد مسکونی؛ یعنی معادل ۵/۱۴درصد از کل واحدهای مسکونی دارای این نوع سازه بوده‌اند. آمار سال ۶۵ نیز نشان می‌دهد از ۸میلیون و ۲۱۷هزار و ۳۷۵واحد مسکونی در کل کشور در ۲۷۳هزار و ۱۹۰واحد مسکونی؛ یعنی در ۵/۳درصد کل واحدهای مسکونی اسکلت فلزی و بتن آرمه به کار رفته است.
مصالح ساختمانی دیگر به کار رفته، آجر و آهن یا سنگ و آهن، آجر و چوب یا سنگ و چوب، بلوک ساختمانی، تمام آجر یا سنگ و آجر، تمام چوب، خشت و چوب، خشت و گل و غیره بوده است که میزان آن در سال ۸۵ حدود ۶۲درصد، در سال ۷۵ حدود ۵/۸۵درصد و در سال ۶۵حدود ۵/۹۶درصد کل واحدهای مسکونی را به خود اختصاص داده‌اند.
تحلیل یافته‌های سه سرشماری اخیر نفوس و مسکن گویای این است که استفاده از اسکلت فلزی و بتن آرمه در نقاط شهری روند افزایشی قابل‌توجهی نشان می‌دهد. طبق سرشماری سال ۸۵، از ۱۰میلیون و ۵۰۱هزار و ۳۰۸ واحد مسکونی نقاط شهری، ۵میلیون و ۹۸۸هزار و ۹۹۹واحد مسکونی از این نوع مصالح استفاده شده است. همچنین در سرشماری سال ۷۵، از ۶میلیون و ۹۱۳هزار و ۷۳۰واحد مسکونی نقاط شهری، یک‌میلیون و ۵۵۴هزار و ۷۲۱واحد مسکونی و در سرشماری سال ۶۵، از ۴میلیون و ۶۶۹هزار و ۷۲۲واحد مسکونی، ۲۴۲هزار و ۵۱۳واحد مسکونی با اسکلت‌فلزی و بتن آرمه ساخته شده است.
همچنین بررسی این سرشماری‌ها نشان می‌دهد، نقاط روستایی نیز به تناسب رشد واحدهای مسکونی، گرایش به ساخت ساختمان‌هایی با فونداسیون فلزی و بتن آرمه افزایش زیادی نشان می‌دهد. طبق آمار سال ۸۵، از ۴میلیون و ۴۲۸هزار و ۴۶واحد مسکونی، ۲۹۱هزار و ۵۵۲واحد، با اسکلت فلزی و بتن آرمه ساخته شده‌اند. این در حالی است که آمارها نشان می‌دهد که از ۳میلیون و ۸۵۶هزار و ۳۸۲واحد مسکونی در سال ۷۵، ۱۰۵هزار و ۱۹۸واحد و از ۳میلیون و ۵۴۷هزار و ۶۵۳واحد مسکونی در سال ۶۵، حدود ۳۰هزار و ۶۷۷واحد از اسکلت فلزی و بتن آرمه استفاده کرده‌اند.
ناپایدارترین سازه
طبق سرشماری سال ۸۵، «خشت و گل» و «خشت و چوب» به عنوان ناپایدارترین سازه ساختمانی در برابر زلزله، هنوز اصلی‌ترین مصالح ساختمانی یک‌میلیون و ۱۲۹هزار و ۱۳۲واحد مسکونی (بیش از ۷درصد) را در کشور به خود اختصاص داده است که ۲۸۹هزار و ۶۲ واحد آن در نقاط شهری و ۸۴۰هزار و ۷۰ واحد مسکونی دیگر در نقاط روستایی بوده است. در مقایسه با سرشماری سال‌های ۷۵ و ۶۵ این رقم به ترتیب یک‌میلیون و ۶۴۱هزار و ۱۴۷ واحد و ۲میلیون و ۳۶۹هزار و ۸۹۷ واحد بوده است که البته نشان دهنده کاهش ۵۰درصدی این نوع خانه‌ها نسبت به ۲۰ سال گذشته است.
آجر و آهن یا سنگ و آهن
طبق آمار سال ۸۵، تعداد واحدهای مسکونی که آجر و آهن یا سنگ و آهن در آنها به کار رفته است، ۵میلیون و ۸۹۵هزار و ۸۴ واحد بوده است که این رقم در سال‌های ۷۵ و ۶۵ به ترتیب، ۴میلیون و ۸۳۶هزار و ۲۹ واحد و ۳میلیون و ۵۳۴هزار و ۱۵۸ واحد بوده است.
بررسی‌های آماری سال ۸۵ نشان می‌دهد که ۴میلیون و ۴۷۸هزار و ۵۴۴ واحد مسکونی در نقاط شهری و یک‌میلیون و ۴۱۶هزار و ۵۴۰ واحد مسکونی در نقاط روستایی این نوع مصالح را به کار برده‌اند.
در سال ۷۵ نیز، ۳میلیون و ۸۴۸هزار و ۳۹۲ واحد در نقاط شهری و ۹۸۷هزار و ۶۳۷ واحد در نقاط روستایی از آجر و آهن یا سنگ و آهن استفاده شده است. طبق سرشماری سال ۶۵ نیز این رقم در نقاط شهری ۲میلیون و ۹۷۷هزار و ۶۶ واحد مسکونی و در نقاط روستایی ۵۵۶هزار و ۴۹۲ واحد بوده است.
آجر و چوب یا سنگ و چوب
بررسی نتایج سرشماری ۸۵ نیز نشان می‌دهد، یک‌میلیون و ۵۴۳هزار و ۲۹۳ واحد مسکونی با آجر و چوب یا سنگ و چوب ساخته شده است که ۵۷۲هزار و ۹۳۲ واحد آن در نقاط شهری و ۹۷۰هزار و ۳۶۱ واحد دیگر در نقاط روستایی متمرکز بوده است. در سال ۷۵ نیز یک‌میلیون و ۵۲۸هزار و ۱۳۹ واحد مسکونی با این نوع مصالح ساخته شده‌اند که ۶۰۴هزار و ۱۸۱ واحد آن در نقاط شهری و ۹۲۳هزار و ۹۵۸ واحد دیگر در نقاط روستایی بوده است.
در سال ۶۵، از یک‌میلیون و ۲۹۲هزار و ۲۰۸ واحد مسکونی استفاده از آجر و چوب یا سنگ و چوب، ۶۱۴هزار و ۷۵۷ واحد در شهرها و ۶۷۷هزار و ۴۵۱ واحد در روستاها بوده است.
بررسی این آمارها نشان دهنده افزایش مصرف این نوع مصالح در ۲۰ سال گذشته است.
بلوک سیمانی
بررسی‌ها نشان می‌دهد، مصرف بلوک سیمانی در ساختمان‌سازی‌ها افزایش یافته است؛ به طوری که از ۴۲۹هزار و ۹۲۳ واحد مسکونی سال ۶۵، به ۶۶۷هزار و ۵۰۵ واحد مسکونی در سال ۷۵ و ۸۲۵هزار و ۴۵۴ واحد مسکونی در سال ۸۵ رسیده است.
استفاده از بلوک سیمانی در نقاط شهری در سال ۶۵، حدود ۲۰۷هزار و ۴۱۹واحد، در سال ۷۵ حدود ۳۰۶هزار و ۳۸۳واحد و در سال ۸۵ به ۳۶۱هزار و ۴۳۵واحد رسیده است.
در نقاط روستایی نیز میزان استفاده از این نوع مصالح، ۲۲۲هزار و ۵۰۴واحد در سال ۶۵، ۳۶۱هزار و ۱۲۲واحد در سال ۷۵ و ۴۶۴هزار و ۱۹واحد در سال ۸۵ بوده است.
تمام آجر یا سنگ و آجر
همچنین در یافته‌های سه سرشماری اخیر نشان می‌دهد، میزان خانه‌های ساخته شده با سنگ و آجر یا تمام آجر طی ۲۰سال اخیر روند نوسانی داشته است؛ به طوری که از ۱۵۱هزار و ۳۸۱واحد مسکونی در سال ۶۵، به ۲۴۶هزار و ۷۴۸ واحد در سال ۷۵ افزایش و ۲۱۰هزار و ۴۹۳واحد در سال ۸۵ کاهش یافته است. واحدهای ساخته شده با این مصالح در نقاط شهری در سال ۶۵، تعداد ۷۴هزار و ۱۴ واحد در سال ۷۵، تعداد ۱۳۴هزار و ۷۱۴واحد در سال ۸۵، تعداد ۱۰۹هزار و ۶۶۸ واحد بوده است.
همچنین واحدهای ساخته شده در نقاط روستایی با این نوع مصالح، تعداد ۷۷هزار و ۳۶۷واحد در سال ۶۵، تعداد ۱۱۲هزار و ۳۴ واحد در سال ۷۵ و تعداد ۱۰۰هزار و ۸۲۵ واحد در سال ۸۵ بوده است.
تمام چوب
بررسی نتایج سرشماری‌های اخیر حاکی است، ساخت واحدهای مسکونی تمام چوب طی ۲۰ سال اخیر کاهش یافته است؛ به طوری که از ۵۹هزار و ۵۲۲واحد در سال ۶۵ به ۳۹هزار و ۳۲۲واحد در سال ۷۵ و ۳۶هزار و ۵۰۱ واحد مسکونی در سال ۸۵ کاهش یافته است.
استفاده از این نوع مصالح در نقاط شهری طی این سال‌ها روند نوسانی داشته است؛ به طوری که از ۱۵هزار و ۸ واحد در سال ۶۵ به ۱۳هزار و ۳۱۳ واحد کاهش یافته که در سال ۸۵، به ۱۷هزار و ۴۲۲ واحد افزایش یافته است.
اما روند مصرف این نوع مصالح در نقاط روستایی روند کاهشی داشته است؛ به این معنا که از ۴۴هزار و ۵۱۴واحد مسکونی تمام چوب در سال ۶۵ به ۲۶هزار و ۹واحد درسال۷۵ و ۱۹هزار و ۷۹واحد درسال۸۵ کاهش یافته است.