داریوش فرضیایی در حاشیه نمایش فیلم «عموی بچه‌ها»:
پدر و مادر را نباید به‌سادگی حذف کنیم
احمد درویشعلی‌پور درباره ساخت این اثر گفت: داریوش فرضیایی یا عموپورنگ، هر اسمی که برای این شخصیت در نظر بگیریم، در نتیجه تداوم فعالیت و استقبال مخاطبان طی بیش از دو دهه، تبدیل به یک برند بین‌نسلی شده است. گاهی یک شخصیت چند سال شناخته می‌شود و بعد تصمیم می‌گیرند از آن یک فیلم سینمایی بسازند، اما وقتی صحبت از ۲۵ سال فعالیت است، شرایط متفاوت می‌شود. او افزود: برای ما ساخت «عموی بچه‌ها» شبیه رسیدن به یک ایستگاه بعد از طی کردن مسیری طولانی بود. نمی‌خواهم بگویم پایان یک مسیر است، اما احساس می‌کنم بعد از سال‌ها تجربه، بالاخره به آرامشی رسیدیم که کاری را که مدت‌ها دوست داشتیم انجام دهیم، به سرانجام رساندیم.
داریوش فرضیایی نیز در این مراسم گفت: من این فیلم را صرفا یک فیلم کودک نمی‌دانم. به نظرم مخاطب آن نوجوان و خانواده هم هستند. فیلم بخشی از زندگی داریوش فرضیایی را روایت می‌کند و لزوما قرار نیست فقط درباره عموپورنگ باشد.
او افزود: داریوش فرضیایی از یک جایی به عموپورنگ تبدیل شد، اما این مسیر فقط به اجرای برنامه کودک محدود نبود. او در رادیو فعالیت کرد، در تلویزیون کار کرد و تجربه‌های مختلفی به دست آورد. فیلم نیز تلاش کرده بخشی از این مسیر را نشان دهد. داریوش فرضیایی درباره میزان نزدیکی فیلم به زندگی واقعی خود گفت: فیلم حدود ۵۰درصد واقعیت و ۵۰درصد فانتزی دارد. اگر قرار بود تمام زندگی من عینا و بدون تغییر روایت شود، شاید فیلم بسیار دراماتیک و حتی تراژیک می‌شد. من دوست داشتم بخشی از زندگی واقعی‌ام روی پرده سینما دیده شود. این فیلم برای من فقط بازی کردن یک شخصیت نبود. در واقع خودم را در بخشی از این فیلم به تصویر کشیدم.
او توضیح داد: یکی از سخت‌ترین کارها برای کسی که قرار است زندگی خودش را بازی کند، این است که همان آدم واقعی باشد. من تلاش کردم چیزی را که در واقعیت هستم، بازی کنم و آقای درویشعلی‌پور و تیم نویسندگی نیز در این مسیر خیلی به من کمک کردند. من پیشنهادهای دیگری هم برای حضور در سینما داشتم، اما خوشحالم که اولین فیلم سینمایی‌ام درباره زندگی خودم و با تیمی ساخته شد که سال‌هاست من را می‌شناسند؛ کسانی که نقاط ضعف، احساسات و خستگی‌های من را می‌دانند. او درباره جایگاه خانواده در زندگی‌اش گفت: من از همان ابتدا خانواده‌دوست بودم و خانواده همیشه برایم اهمیت داشته است. گاهی در فضای مجازی صحبت‌هایی مطرح می‌شود که با باور من درباره خانواده تفاوت دارد. اخیرا نیز ویدئویی منتشر شد که فردی در آن درباره والدین و سالمندان صحبت‌هایی مطرح کرده بود. من نسبت به آن واکنش نشان دادم، چون احساس کردم این حرف‌ها ممکن است توسط نوجوانان و جوانان دیده شود و روی نگاه آنها به خانواده تاثیر بگذارد.
فرضیایی افزود: من خودم سال‌ها با سالمند زندگی کرده‌ام و درباره مراقبت از مادرم بسیار فکر کرده‌ام. اعتقادم این است که پدر و مادر را نباید به‌سادگی از زندگی خودمان حذف کنیم. حتی اگر امکانات زیادی نداریم، باید تا جایی که می‌توانیم در کنار آنها باشیم. این حرف را نه برای دیده شدن و نه برای وایرال شدن گفتم؛ به عنوان کسی گفتم که خودش این تجربه را داشته است.
