در بزرگداشت بهرام شاهمحمدلو چه گذشت؟
خاطرات شیرین مرد قصهگو
در این برنامه علاوه بر هنرمندان، خانواده بهرام شاهمحمدلو؛ راضیه برومند همسرش، احترام برومند و لیلی رشیدی هم حضور داشتند و رضا فیاضی، رضا بابک، رسول نجفیان، ایرج راد، فرهنگ جولایی و غلامرضا کاظمی دینانی از بهرام شاهمحمدلو سخن گفتند.
رسول نجفیان گفت مردم هستند که هنرمندان را پرورش میدهند و ما را به جایگاه میرسانند. فرهنگ جولایی، تهیهکننده قدیمی رادیو، هم گفت: به خانواده برومند و شاهمحمدلو افتخار میکنم و خوشحالم که سالیان سال با این بزرگواران همکاری کردهام.
در این مراسم ایرج راد، بازیگر پیشکسوت تئاتر و سینما، خطاب به شاهمحمدلو گفت: «آنچه مهم است و میتوان بهعنوان یک افتخار از آن نام برد، کارهایی است که شما در زمانهای متمادی انجام دادهاید و پایهگذار بسیاری از کارهایی بودهاید که امروزه حتی نمیشود آن کارها را انجام داد؛ از جمله آن عشقها، احساسات، عاطفهها و دورهمبودنها. شما پایهگذار مسائل فرهنگی بهخصوص در زمینه کودک و نوجوان بودید.»
او افزود: «من تقدیر و تشکر میکنم از همه کسانی که در آن دوران و بهخصوص در سال ۵۰ آن گروه را تشکیل دادند و بنیانگذار جریانهایی برای کودکان و نوجوانان در این مملکت بودند. شما و دیگر دوستان هم در آن زمان بودید و خدمات شایانی انجام دادید. خوشحالم که دوستان را میبینم و همدوره شما در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران بودم.» او در ادامه گفت: «به بهرام همیشه غبطه میخوردم، به خاطر خانواده هنرمند برومند که حمایتگر او بودند و جای تقدیر دارد.»
ایرج راد توضیح داد: بهرام هنگامی که پیش خانوادهاش یا آشنایانش میرود، همه هنرمند هستند و او در یک جامعه هنری زندگی میکند. هرگز کسی جای شما نخواهد آمد و یاد و نام شما و کارهایی که کردهاید همیشه زنده خواهد بود.
همچنین رضا فیاضی بازیگر از نخستین حضورش در تلویزیون در سالهای ۵۵ و ۵۶، با سریال «گلباران» به کارگردانی رضا بابک یاد کرد و گفت: «دورانی که وارد دنیای کودک و نوجوان شدم، یکی از شانسهای بزرگ زندگیام، ورود به کانون پرورش فکری و آشنایی با هنرمندان این عرصه، بهویژه مرضیه برومند و بهرام شاهمحمدلو بود.»
غلامرضا کاظمی دینان، پیشکسوت عرصه ارتباطات، با بیان این نکته که جوامع از هنر و هنرمند انتظار دارند کاری انجام دهند که اثرگذار باشد، گفت: «چند شب پیش در مراسم بزرگداشت آقای زارع عرض کردم که جوامع از هنر و هنرمندان توقع دارند اثرگذار باشند. این اثرگذاری سه سطح دارد: یک، آگاه کردن جامعه؛ دو، دانا کردن جامعه؛ و سه، توانمند کردن جامعه.» او افزود: «جامعهای که این سه سطح را داشته باشد، جامعهای شاد است و به سوی جامعهای پایدار حرکت و پیشرفت میکند.»
بهرام شاهمحمدلو در مراسم بزرگداشتش گفت: ما هرچه داریم از دوست است؛ البته اینکه چگونه دوست را نگاه، تجزیه و تفسیر کنیم، باید در نظر بگیریم. او گفت: «شکل معمول و مرسوم دوست، فردی است؛ مثلا خانم یا آقایی که سالها در کنار هم، همکاری، همشغلی، همرشتهای و هممحلهای بودهاند و این همراهی، آنها را در بیشتر موقعیتها همسو و همراه کرده است.»
در پایان مراسم، سهراب شاهمحمدلو، پسر بهرام شاهمحمدلو، گفت: «پدرم سبک زندگی در طبیعت و کوهستان را به من و برادرم آموخت و همین امر باعث شد در این مسیر با بزرگان همراه شوم. هرچه دارم از همینهاست.» این مراسم با اجرای قطعهای از اشعار مولانا توسط رسول نجفیان و تقدیم آن به بهرام شاهمحمدلو به پایان رسید.
