انتقاد مدیرمسوول «جهان صنعت» از طرح مالیات بر مطبوعات:
اصلا درآمدی وجود ندارد
او درباره پیشینه طرح مالیات مطبوعات و ناهماهنگی آن با قوانین بالادستی توضیح داد: سالهاست که در قانون بودجه بحث مالیات مطبوعات مطرح میشود. اولا ماده ۱۳۹ قانون مالیاتهای مستقیم، مطبوعات و فعالیت فرهنگی را معاف کرده است. در کشور ما درآمدهای فرهنگی اصلا چشمگیر نیست. برخلاف کشورهای دیگر، ما به دلیل سیستم نظارتی و کنترلی و استانداردهای نوشتاری، آزادی کامل برای هر نوع درآمدی در نشر نداریم. درآمد مطبوعات به وضعیت اقتصادی و اجتماعی کشور گره خورده است. وقتی فرآیند توسعه نداریم و مدام با گرانی، عقبماندگی و اکنون جنگ مواجهیم، شرکتها و سازمانها بودجه تبلیغاتی ندارند تا به مطبوعات بدهند. از سوی دیگر، هزینه انتشار سر به فلک کشیده است.
سعدی درباره علت طرح دوباره مالیات بر مطبوعات گفت: چند سال پیش به دلیل درآمد سلبریتیها از فضای مجازی، خواستند افرادی را که در حوزه فرهنگ درآمدهای خاصی دارند محدود کرده و از آنها مالیات بگیرند اما اکنون این بحث را به مطبوعاتی تسری دادهاند که هر روز نحیفتر میشوند. حدود یک دهه است که مطبوعات به دلایل مختلف ازجمله وجود رقیبی به نام فضای مجازی، محدودیتهای قانونی و هیات نظارت، بردن مدیران مسوول به دادگاه و فضای سخت جامعه، خریدار مردمی ندارند. مردم عادی فکر میکنند هر روزنامهای که منتشر میشود، یک رانت دولتی پشت آن است، چون خبر دولت را میزند نه حرف دل مردم. بنابراین درآمد فروش مطبوعات هم قابلتوجه نیست.
او درباره عدم توجیه اقتصادی اخذ مالیات از مطبوعات اظهار کرد: نمیدانم چرا سازمان مالیاتی و دولت مدام میخواهند به مطبوعات گیر بدهند. اصلا درآمدی در مطبوعات متصور نیست که بخواهید این همه هزینهبرای بررسی و وصول مالیات صرف کنید. اگر سازمان مالیاتی به عنوان زیر مجموعه وزارت اقتصاد، اقتصادی فکر کند، باید ابتدا بسنجد که از این صنف چقدر مالیات میتواند به دست آورد و هزینه وصول آن چقدر است. آیا اخذ مالیات از مطبوعات برای خود سازمان مالیاتی صرفه اقتصادی دارد؟ این کار نقض غرض است. دولت از یک سو یارانه ناچیزی به مطبوعات میدهد که با تورم فعلی رقم قابلتوجهی نیست و از سوی دیگر میگوید میخواهم مالیات بگیرم. سقفی هم حدود ۹۶۰میلیون تومان گذاشتهاند که در عمل یک سراب است. این سقف فقط برای موارد بالاتر از آن ایجاد چالش میکند. نه فرآیند اقتصادی دارد، نه فعالیت اقتصادی معنیداری. مالیاتی از مطبوعات عاید نمیشود و هزینه کسب آن مسلما بیشتر از درآمد مالیاتی است. اگر دولت میخواهد مالیات بگیرد، پس چرا بودجه هر چند نازل میدهد؟ این یک فکر بخشی و جناحی است، نه یک استراتژی کلان فرهنگی اقتصادی. هر سال یک فرد یا گروهی این بند را در قانون بودجه میگذارد با این نگاه که همه باید مالیات بدهند و بعد یکییکی برگردانیم! این اصلا منطقی نیست.
مدیر مسوول روزنامه جهان صنعت درباره اقدامات صنفی برای جلوگیری از این اتفاق گفت: انجمن صنفی ما مکاتباتی انجام داده و با نمایندگان مجلس رایزنی کرده است تا شاید در الحاقیه بودجه ۱۴۰۵ این بند حذف شود.
او درباره فعالیت روزنامه جهان صنعت در این روزهای دشوار اظهار کرد: روزنامه جهان صنعت بچه خود ماست. از ابتدا خودمان آن را بزرگ کردیم و از کسی به ارث نبردیم. از سال ۱۳۸۳ خودمان راهاندازی کردیم و مثل بچهمان از آن مراقبت میکنیم. ۱۶ صفحه را فعلا مجبور شدیم به هشت صفحه تقلیل دهیم، هم به دلیل گرانی کاغذ و هزینه چاپ، هم به این خاطر که شرکتها واقعا با مشکل مواجه شدهاند. زنجیره تامین پتروشیمی و فولاد در کشور با چالش روبهروست. شرکتها بنیه اقتصادی ندارند، برنامهای برای تبلیغات ندارند، آگهی کم شده، هزینه نیروی انسانی بسیار بالا رفته و متاسفانه ۳۰ نیرو را تعدیل کردیم. با هشت صفحه داریم کار را جلو میبریم تا ببینیم اوضاع چه میشود.
سعدی درباره بیبرنامگی دولت برای کمک به مطبوعات اظهار کرد: دولت هیچ برنامهای برای کمک به مطبوعات ندارد. آمدهاند جلسه گذاشتهاند و گفتهاند مبلغ ناچیزی مثلا ۴۰ یا ۵۰ تومان وام میدهیم اما شما ضمانت کنید. اگر من درآمد داشتم که همان را به عنوان حقوق میدادم، الان کف حقوق ۲۵میلیون تومان است. به جای اینکه فکری برای کاهش هزینهها یا افزایش درآمدهای مطبوعات بکنند، پای مدیر مسوول را به گونهای دیگر وسط میکشند.
اگر خبرنگاری بخواهد وام بگیرد، شما یا باید نامه تایید بدهید یا ضمانت کنید این کار روابط کارفرما و خبرنگار را متشنج میکند. بدون مشورت با فعالان صنعت تصمیماتی میگیرند که رویایی و غیرواقعی است. ضمن اینکه بانکها به این راحتی وام نمیدهند، هزار جور ضمانت میخواهند و نرخ سود ۲۳ درصدی دارد. ما در این چند ساله مگر وام گرفتهایم؟ درآمد داشتیم و به موقع حقوق و هزینه چاپ را میدادیم. حالا شرایط بحرانی شده؛ شما به جای کمک، دردسر مدیر مسوول را زیادتر نکنید، یک مقدار کم کنید.
مدیر مسوول روزنامه جهان صنعت درباره ضرورت تعدیل نیرو در شرایط فعلی اظهار کرد: با این شرایط اگر تعدیل نیرو نداشته باشی نمیتوانی ادامه بدهی. در شرایط جنگی وقتی تصمیمی میگیری باید برنامههای جانبی هم داشته باشی. من به عنوان بخش خصوصی نمیتوانم نیرویی را که درآمدزا نیست، با این وضعیت بیمه بیکاری و تامین اجتماعی حفظ کنم. ما خودمان قربانی نابسامانی اقتصادی، اجتماعی و سیاستهای کلی کشور هستیم. من الان نمیتوانم قول بدهم که حقوق خرداد را بدهم. چاپخانه به من گفته هزینه چاپ را پنج برابر افزایش میدهد، آدم شوکه میشود. ۲۰ درصد جدیدا روی تعرفه مطبوعات اضافه کردهاند، اما آگهی آن کجاست؟ چند سازمان آگهی میدهند؟ اگر هم بدهند، به همه مطبوعات نمیرسد. یکسری مطبوعات دولتی جلو هستند. اصلا عدالتی وجود ندارد. نمیشود با روش سوسیالیستی مثلا ۱۰ هزار متقاضی برای یک سبد ۲۰۰۰ تایی عدالت ایجاد کرد.
سعدی درباره چشمانداز آینده روزنامه جهان صنعت اظهار کرد: من تا آخرین لحظه تلاش میکنم روزنامهام را حتی اگر یک صفحه هم شده منتشر کنم. ۲۲ سال است جهان صنعت منتشر میشود. پس از جنگ هم مجبور شدیم به دوستان بگوییم نمیتوانیم و تعداد صفحات را کم کردیم. حدود ۲۵ نفر تعدیل نیرو داشتیم. ۲۵ نفر نیروی تحریریه و بیمهشده را تعدیل کردیم و نمیتوانیم. آینده به تصمیمات کلانی بستگی دارد که بر هیچ کس معلوم نیست.
