پیش‌بینی فرهادی از سینمای پس از کرونا
دنیای‌اقتصاد : هفتمین جشنواره فیلم «راه‌ابریشم» که به تازگی در شهر شیان چین برگزار شد، میزبان اصغر فرهادی کارگردان ایرانی برنده اسکار بود. وی در این جشنواره با برگزاری یک مسترکلاس تجربه‌هایش در عرصه فیلم‌سازی را با سینماگران جوان به اشتراک گذاشت. فرهادی در این مسترکلاس درباره تاثیر شیوع ویروس کرونا بر فیلم‌سازان گفت: معتقدم برخی از فیلم‌سازان در آینده به موضوعات مربوط با سلامت عمومی خواهند پرداخت و این بیماری همه‌گیر تمامی جنبه‌های زندگی و نه فقط فیلم‌سازی را تحت تاثیر قرار داده است. پیش از شیوع ویروس کرونا فکر می‌کردم من و اطرافیانم بسیار سلامت هستیم؛ اما اکنون همه در برابر این همه‌گیری آسیب‌پذیر شده‌ایم. فکر می‌کنم با پیشرفت علم و فناوری بتوانیم به شکل بهتری با شیوع ویروس کرونا مقابله کنیم.
این کارگردان ایرانی که از طریق تماس ویدئویی در جشنواره فیلم راه ابریشم برای مخاطبان صحبت می‌کرد، درباره نقش زندگی روزمره در آثارش و ارتباط با نوع نگاهش به جهان نیز گفت: وقتی چیزهایی را در زندگی به یاد می‌آوریم ممکن است برخی تکراری باشند و پرداختن به آنها در یک فیلم خیلی تاثیرگذار نباشد؛ اما برخی مواقع یک بحران کوچک روی می‌دهد که پرداختن به آن در مضمون یک فیلم معنادار می‌شود. به‌عنوان مثال، دو نفر مشغول شام خوردن در یک رستوران و گپ زدن هستند، مسلما این اتفاق بسیار روزانه است و قرار دادن آن در یک فیلم جالب نیست؛ اما تصور کنید این دو نفر در آستانه جدایی هستند و این آخرین شام مشترک آنها پیش از جدایی است. این موضوع به اندازه کافی دراماتیک است که بتوان آن را در یک فیلم قرار داد؛ چون با یک شام معمولی تفاوت دارد و می‌تواند معنای خاصی را منتقل کند.
به گزارش «ایسنا» فرهادی در این برنامه گفت: معمولا یک ایده در ذهن دارم که ممکن است یک تصویر یا تکه‌ای باشد که به ذهنم خطور می‌کند. بیشتر اوقات با یک ایده بسیار کوچک شروع می‌کنم که مدت‌ها در ذهنم باقی می‌ماند و برخی ایده‌ها نیز مدام در حال تغییر و بالغ شدن هستند. اگر به این نتیجه برسم که این ایده‌ها برای بیان سینمایی مناسب است آنها را غنی و به فیلم تبدیل می‌کنم. به‌عنوان مثال ایده‌هایی را که درباره دغدغه‌های اجتماعی است و برخی مشکلات اجتماعی را بازگو می‌کند یا به سبب روان‌شناختی به درد نیازهای مخاطب می‌خورد، به فیلم تبدیل می‌کنم. در زمان فیلم‌نامه‌نویسی ابتدا طرح کلی داستان را ترسیم می‌کنم و به تدریج و در جریان نوشتن به آن پر و بال می‌دهم. در ابتدا تصوری از پایان فیلم ندارم، نوشتن فیلم‌نامه زمان زیادی می‌گیرد و پیش از آنکه فیلم‌نامه به بلوغ برسد، فیلم‌برداری را شروع نخواهم کرد.
فرهادی همچنین درباره ساخت فیلم به زبان‌های فرانسوی و اسپانیایی گفت: در فیلم‌هایم تلاش می‌کنم تا جای ممکن زندگی در ایران را نشان دهم. ساخت فیلم به زبان فارسی و پرداختن به مشکلات جامعه خودمان آسان‌تر است. وقتی به کشور دیگری می‌روم، عادات، زبان و محیط اجتماعی متفاوت است. تاکنون دو فیلم در خارج از ایران ساخته‌ام؛ اما هنوز احساس می‌کنم فیلم‌های هنری رابطه تنگاتنگی با فرهنگ و اجتماع دارند. وقتی برای کشورم و مخاطبانم فیلم می‌سازم کارم آسان‌تر است. در دیگر کشورها احتمال بروز دشواری‌های خلاقانه وجود دارد.
