به همین دلیل، کشت بدون خاک به‌ویژه در تولید سبزی‌های برگی، گیاهان معطر و محصولات با ارزش افزوده بالا، با سرعت بیشتری در حال توسعه است. این مدل تولید که در داخل شهر یا حاشیه مراکز شهری اجرا می‌شود، به‌عنوان راهکاری برای پاسخ به افزایش تقاضای مواد غذایی در کلان‌شهر استانبول مورد توجه قرار گرفته است. بر اساس اعلام اداره کشاورزی استان استانبول، استفاده از کشت بدون خاک و گلخانه‌های مدرن از دهه ۲۰۱۰ آغاز شد و طی ۱۵ سال گذشته، سامانه‌های هیدروپونیک، گلخانه‌های پیشرفته و فناوری‌های تولید کنترل‌شده رشد چشم‌گیری را تجربه کرده‌اند. روند توسعه این بخش پس از سال ۲۰۲۰ شتاب بیشتری گرفت و اکنون تعداد واحدهای فعال کشت بدون خاک در استانبول به ۲۹ واحد رسیده است. این واحدها سالانه بیش از ۹۵۰ هزار کیلوگرم محصولاتی مانند گوجه‌فرنگی، فلفل، توت‌فرنگی و قارچ تولید می‌کنند.

همچنین تولید سالانه آنها به حدود ۵.۹‌ میلیون بوته انواع سبزی‌های برگی از جمله کاهو، کاهوی پیچ، جعفری و آروگولا می‌رسد. این واحدهای تولیدی در مناطق چاتالجا، پندیک، بی‌کوز، بویوک‌چکمجه، ساری‌یر، چکمکوی، سیلیوری، آتاشهیر و کاغذخانه مستقر هستند. کارشناسان، تغییرات اقلیمی، خشکسالی، گسترش شهرنشینی و پیشرفت فناوری را مهم‌ترین عوامل توسعه کشت بدون خاک می‌دانند. با افزایش دما، بی‌نظمی بارش‌ها، طولانی‌تر شدن دوره‌های خشکسالی و تشدید پدیده‌های حدی آب‌وهوایی، ریسک تولید در کشاورزی سنتی افزایش یافته است. در نتیجه، تولیدکنندگان بیش از گذشته به استفاده از سامانه‌های تولید کنترل‌شده و کشت بدون خاک روی آورده‌اند؛ روشی که ضمن کاهش وابستگی به شرایط اقلیمی، امکان تولید پایدارتر و بهره‌وری بیشتر را فراهم می‌کند.