سناریوهای پیشروی کشاورزی قاره سبز
سناریوی اول؛ بهرهوری و سرمایهگذاری
در این مسیر، حمایتهای سیاست کشاورزی مشترک عمدتا به افزایش بهرهوری و رقابتپذیری صنایع کشاورزی اختصاص مییابد. پیشبینیها نشان میدهد که تا سال ۲۰۴۰، تولید کشاورزی اتحادیه اروپا ۲.۷ درصد افزایش خواهدیافت، قیمت مواد غذایی کاهش مییابد و تراز تجاری اتحادیه اروپا حدود ۲.۷میلیارد یورو بهبود خواهد یافت. با وجود این موفقیتهای اقتصادی، فشار بر محیط زیست افزایش پیدا خواهد کرد. انتشار گازهای گلخانهای بخش کشاورزی ۰.۵ درصد و مازاد نیتروژن در هر هکتار ۱.۴ درصد رشد خواهد کرد. به عبارت دیگر، سیاست بهرهوری منابع را به شکل بهینهتری استفاده میکند، تولید و سوددهی را افزایش میدهد، اما هزینههای محیط زیستی آن ملموس خواهد بود.
سناریوی دوم؛ محیط زیست و تغییرات اقلیمی
این سناریو متمرکز بر حفاظت از محیط زیست و کاهش اثرات تغییرات اقلیمی است. با توجه به این سناریو انتظار میرود انتشار گازهای گلخانهای ۱.۷ درصد کاهش یابد، آلودگی نیتروژن ۲ درصد کمتر شود، تنوع کشتها افزایش یابد و حدود ۹۰ هزار شغل جدید ایجاد شود. با این حال، این سیاست پیامدهای اقتصادی دارد: تولید کشاورزی ۴ درصد کاهش خواهد یافت، قیمت مواد غذایی افزایش مییابد و واردات بالا میرود که باعث کاهش تراز تجاری اتحادیه اروپا به میزان ۱.۸میلیارد یورو میشود. کاهش فشار محیط زیستی بر واحد زمین یا دام، به منابع بیشتری نیاز دارد و هزینه تولید هر واحد کالا افزایش مییابد.
سناریوی «بدون سیاست کشاورزی مشترک»
برای ارزیابی اهمیت سیاستهای کشاورزی مشترک، مطالعه Scenar ۲۰۴۰ سناریوی فرضی «بدون CAP» را نیز شبیهسازی کرده است. نتایج نشان میدهد که درآمد کشاورزان به طور میانگین ۱۱ درصد کاهش مییابد و کشاورزان کوچک و آسیبپذیر ممکن است تا ۲۱ درصد متضرر شوند. تولید مواد غذایی در اتحادیه اروپا ۵ درصد کاهش خواهد یافت و قیمتها افزایش مییابد، که فشار بر خانوادههای کمدرآمد را تشدید میکند. همچنین، حدود ۲۵۰ هزار شغل در بخش کشاورزی و صنایع غذایی از بین خواهد رفت. کاهش تولید داخلی میتواند انتشار گازهای گلخانهای جهانی را نیز افزایش دهد، زیرا نیاز بازار به تولید به کشورهایی با کشاورزی کمتر کارآمد منتقل میشود؛ پدیدهای که به آن «نشت انتشار گاز» گفته میشود.
توازن هوشمندانه سیاستها
مطالعه Scenar ۲۰۴۰ نشان میدهد که هیچ راهحل سادهای برای آینده کشاورزی اروپا وجود ندارد. هر سیاست مزایا و هزینههای خود را دارد و تصمیمگیرندگان باید بین بهرهوری اقتصادی، امنیت غذایی و حفاظت از محیط زیست توازن هوشمندانهای برقرار کنند. به گفته محققان، سیاست کشاورزی مشترک نقش مهمی به عنوان نیروی تثبیتکننده ایفا میکند و از پایداری اقتصادی، همبستگی اجتماعی و تعادل محیط زیستی در سراسر اتحادیه اروپا حمایت میکند. آینده کشاورزی اروپا نیازمند درکی دقیق از این رقابتها و اولویتهاست تا بخش کشاورزی در سالهای پیش رو پایدار و مقاوم باقی بماند.
