ضعف نظارت؛ درد مزمن تاسیسات ساختمان

از این ‌رو بسیاری از کارشناسان بر این باورند تا هنگامی ‌که سازه براثر حوادث طبیعی مانند زلزله، سیل و عواملی ازاین‌دست تخریب نشده باشد، ملاک قضاوت کیفیت یک ساختمان، تاسیسات آن است. به‌طورکلی تاسیسات به دو بخش الکتریکی و مکانیکی تقسیم می‌شود. تاسیسات الکتریکی عبارتند سیستم روشنایی، تلفن، آنتن مرکزی، سیستم اعلام حریق و ... که همگی با برق‌کار می‌کنند. تاسیسات مکانیکی نیز شامل تاسیسات آب‌رسانی و انتقال آب، فاضلاب، گازرسانی، استخر، سونا، جکوزی و ... می‌شود.

صنعت تاسیسات مکانیکی کشور به‌ویژه در یک دهه اخیر پیشرفت‌های قابل‌توجهی داشته است به‌گونه‌ای که حتی در پروژه‌های عمرانی هم شاهد کاهش وابستگی به بیرون از مرزها هستیم. از جمله این شرکت‌ها می‌توان به گروه صنعتی «اینگل» اشاره کرد. این شرکت در سال ۱۳۵۶ باهدف تولید اتصالات مکانیکی تاسیس شد و پس از مدتی در منطقه صنعتی دولت‌آباد اصفهان فعالیت خود را آغاز کرد. اینگل سال‌های متوالی محصولات خود را مطابق با استاندارد آلمان تولید و به بازار عرضه کرد و پس از تدوین استاندارد ملی ایران در زمینه اتصالات، با استفاده از دانش فنی متخصصان و نیروهای مجرب خود توانست جزو اولین دارندگان این گواهینامه باشد.

این شرکت در سال ۱۳۸۴ باهدف افزایش ظرفیت تولید و بهبود کیفیت محصولات اقدام به اصلاح، تعویض و افزایش خطوط تولید را انجام داد و پس از گذشت یک سال با توجه به نیاز و تقاضای مصرف‌کنندگان در سراسر کشور، فاز اول طرح توسعه خود را اجرایی کرد؛ تولید لوله‌های UPVC طرحی بود که در سال ۱۳۸۵ در منطقه صنعتی کمشچه اصفهان به بهره‌برداری رسید. گام بعدی برای کامل‌تر کردن سبد محصولات، تولید چسب‌های UPVC بود که پس از یک سال تحقیق، پژوهش و مشاوره با معتبرترین شرکت‌های تولید چسب در اروپا توانست در نیمه دوم سال ۱۳۸۹ چسب اینگل را به بازار معرفی کند تا به‌عنوان نخستین شرکت ایرانی متخصص در زمینه تولید لوله و اتصالات UPVC اقدام به تولید این نوع چسب کرده باشد.

 ظرفیت ۱۲ هزار تن در سال

سعید محمدی، مدیر بازرگانی و فروش «اینگل» به خبرنگار «دنیای‌اقتصاد» می‌گوید: اینگل کلمه آلمانی است و به این خاطر انتخاب‌شده که دستگاه‌های تولید را از یک شرکت آلمانی با همین نام خریداری کردیم که به معنای «فرشته» است. در حال‌حاضر بیش از ۴۰ سال از فعالیت ما می‌گذرد و سالانه ۱۲هزار تن ظرفیت تولید داریم.

وی بابیان اینکه علاوه بر استاندارد ملی ایران و گواهینامه کیفی مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی گواهینامه CE اروپا را دارا هستیم، می‌افزاید: در حال حاضر ازنظر فنی با شرکت آلمانی اینگل مکاتبات داریم، اما به دلیل تحریم‌های بین‌المللی ازنظر خرید و واردات دستگاه‌ها برای افزایش یا ارتقای تولید دچار مشکل هستیم.

محمدی خاطرنشان می‌کند: از سال‌های گذشته تاکنون صادرات به کشورهای افغانستان و عراق ادامه داشته و کشورهایی مانند عمان و آفریقای جنوبی هم جزو مقاصد صادراتی جدید ما به شمار می‌روند که البته این کار همواره با مشکلات زیادی انجام می‌شود.

 ضعف سیستم نظارت

وی با اشاره به اینکه سیستم‌های تاسیساتی ما به‌صورت چسبی انجام می‌شود می‌گوید: هم‌اکنون برخی از بازارهای بین‌المللی به سمت استفاده از سیستم پوش فیت (push fit) رفته‌اند و برای تطابق با بازارهای جهانی ما هم در این زمینه مشغول برنامه‌ریزی هستیم، اما آنچه اهمیت دارد اینکه این فناوری را از کشورهای صاحب‌نام و به‌طور کامل وارد کنیم. امروز برخی از تولیدکننده‌های داخلی از این سیستم استفاده می‌کنند اما به خاطر اینکه فناوری را به‌صورت ناقص یا از کشورهای دست‌دوم وارد کرده‌اند، شاهد کیفیت موردنظر نیستیم و با نمونه‌های اجرا شده اروپایی بسیار متفاوت است.

مدیر بازرگانی و فروش شرکت اینگل می‌افزاید: متاسفانه سیستم نظارت در کشور ما بسیار ضعیف عمل می‌کند. امروز شاهدیم که بسیاری از برندها بعد از اخذ نشان استاندارد، محصولات بسیار بی‌کیفیتی تولید می‌کنند و به خاطر درج این نشان روی محصولات شان و از طرفی ارائه قیمت پایین‌تر، مصرف‌کننده را هم به اشتباه می‌اندازند و بعد از چند ماه انواع و اقسام معضلات در ساختمان پدیدار می‌شود. در حالی که استاندارد صراحتا اعلام کرده که در تولید لوله ها باید ۹۰ درصد مواد و ۱۰ درصد افزودنی به کار برده شود اما شرکت‌هایی در بازار وجود دارند که تا ۴۰ درصد محصول تولیدی از افزودنی تشکیل شده است. طبیعی است که چنین محصولی ارزان‌تر فروخته شود. این موضوع و اتفاقات مشابه باعث سلب انگیزه تولیدکنندگانی شده که تحت هر شرایطی حتی بالاتر از استانداردهای داخلی تولید می‌کنند و به خاطر جهش قیمت مواد اولیه مجبور هستند با قیمت بالاتر محصول‌شان را در اختیار مصرف‌کننده قرار دهند.

 رشد ۹ برابری مواد اولیه

محمدی در ادامه به جهش قیمت مواد اولیه اشاره می‌کند و عنوان می‌کند: مواد اولیه‌ای که از پتروشیمی‌ها در سال‌جاری برای تولید لوله خریداری می‌شود، نسبت به سال گذشته ۹ برابر رشد داشته است. در حالی که اگر قرار باشد ما هم قیمت‌ها را به همین میزان افزایش دهیم، کمتر خریداری در بازار خواهد ماند. در واقع ما سال ۹۸ تقریبا هر متر لوله UPVC را ۱۷۰ هزار تومان می‌فروختیم و در سال ۹۹ این عدد به ۳۷۰ هزار تومان رسیده است. در واقع مواد اولیه ۹ برابر رشد داشته، اما قیمت فروش ما کمی بیشتر از دوبرابر. به قدری حاشیه سود پایین آمده که اگر سهمیه مواد اولیه خودمان را بگیریم و بدون فعالیت تولیدی، به فروش برسانیم سود بیشتری نصیب مان می‌شود.

مدیر بازرگانی و فروش اینگل بابیان اینکه راه تولید هموار نیست، تصریح می‌کند: متاسفانه در سال جهش تولید، سازوکارهای لازم برای تحقق این شعار را از سوی دولت شاهد نیستیم و متاسفانه حتی برای خرید مواد اولیه مورد نیاز هم با مشکل مواجه هستیم به گونه‌ای که برخی واسطه‌ها در این بازار تورمی تمایلی به فروش ندارند.