سرنوشت چمدان‌های گمشده پروازه
دنیای اقتصاد : هنگامی‌که چمدانی در یک پرواز گم می‌شود و پس از تفحص و جست‌وجوی بسیار پیدا نمی‌شود، شرکت هواپیمایی مجبور به پرداخت خسارت به صاحب چمدان می‌شود. این خسارت برای پروازهای داخلی آمریکا حداکثر ۳۵۰۰ دلار و برای پروازهای بین‌المللی آمریکا حداکثر ۱۷۸۰ دلار است؛ اما اینچنین چمدان‌هایی به‌عنوان بی‌صاحب در انبار اشیای پیداشده شرکت‌های هواپیمایی به مدت سه ماه نگهداری می‌شوند. شرکت‌های هواپیمایی هر سه ماه، محتویات این انبارها، چمدان‌ها و محموله‌های پیداشده بدون صاحب را در آمریکا به‌صورت ندیده به یک شرکت خصوصی به نام «آن‌کلیمد بگیج» می‌فروشند. فروش این چمدان‌های بدون صاحب به شرکت‌های هواپیمایی کمک می‌کند تا بخشی از خسارات داده‌شده را جبران کنند.
به گزارش گروه اقتصاد بین‌الملل روزنامه «دنیای‌اقتصاد» به نقل پایگاه خبری «هاستل»، شرکت آن‌کلیمد بگیج نیز پس از خرید محتویات انبار به‌عنوان صاحب جدید چمدان‌ها، قفل‌های آنها را می‌گشاید و محتویات چمدان‌ها را برای فروش عرضه می‌کند. این سرنوشت عجیب‌وغریبی است که برای چمدان‌های گمشده و اشیای به‌جامانده در پروازهای آمریکایی اتفاق می‌افتد.
شرکت آن‌کلیمد بگیج در شهر کوچک اسکاتس‌بورو در ایالت آلابامای ایالات‌متحده آمریکا واقع‌شده است. این شهر حدود ۱۴ هزار نفر جمعیت دارد. شرکت آن‌کلیمد بگیج تنها خرده‌فروش چمدان و اشیای گمشده پروازها است که انبار بزرگی به مساحت ۵ کیلومترمربع دارد و در این انبار هزاران قطعه و گنج گمشده در پروازهای هوایی، از وسایل کمیاب گرفته تا حلقه‌های نامزدی منحصربه‌فردی که نام صاحبانشان در آنها حک‌شده است را در خود جای می‌دهد. هرازگاهی در این چمدان‌ها، اشیای بسیار عجیبی یافت می‌شود. ازجمله تعدادی از اشیایی که در این چمدان‌ها یافت شده‌اند می‌توان از یک ست زره، دست‌ساخته‌های باستانی مصری متعلق به ۱۵۰۰ سال قبل از میلاد یا دروبین مورداستفاده شاتل فضایی ناسا نام برد.
داستان شرکت آن‌کلیمد بگیج از ۵۰ سال پیش آغاز می‌شود. مردی به نام هوگو دویل اوونز، متولد و بزرگ‌شده شهر اسکاتس‌برو که در جنگ کره خدمت کرده بود برای فروش بیمه به زادگاه خود بازگشته بود. وی در سال ۱۹۷۰ میلادی، روزی برای ارتباط با همرزمانش در حال تنظیم فرکانس رادیو آماتوری خود بود که به‌طور تصادفی خبری را که در مورد یک شرکت اتوبوس‌رانی در واشنگتن دی‌سی در حال پخش بود، شنید. این شرکت اتوبوس‌رانی قصد داشت وسایل جامانده در خطوط این شرکت را به مزایده بگذارد. در آن زمان وسایل جامانده در اتوبوس‌ها یا دور ریخته می‌شد یا در سمساری‌های محلی به حراج گذاشته می‌شد. این خبر نظر اوونز ۳۹ ساله را به خود جلب کرد، جرقه‌ای در ذهن او زده شد و فکر ایجاد کسب‌وکار جدیدی به فکرش خطور کرد.
به همین خاطر در آن زمان اوونز از پدر همسر خود ۳۰۰ دلار (معادل حدود ۲ هزار دلار سال ۲۰۲۰ میلادی) قرض کرد و همه وسایل جامانده را یکجا خریداری کرد. اوونز یک غرفه دست‌فروشی در حاشیه شهر دایر کرد و روی یک تابلو نوشت «آن‌کلیمد بگیج» به معنای چمدان‌های بی‌صاحب؛ او به کمک همسر و ۲ پسرش وسایل خریداری‌شده خود را روی میزهایی قرارداد و سپس در روزنامه محلی، تبلیغات کوچکی انجام داد. در کمتر از ۲۴ ساعت همه اجناس فروخته شد و سود خیلی خوبی هم عاید اوونز شد. خیلی سریع کسب‌وکار فروش اجناس گمشده اوونز دهان‌به‌دهان پخش شد و او این روند را تکرار کرد. سرانجام رئیس شرکت بیمه در اولتیماتومی به اوونز گفت که یا کار فروش بیمه را انجام بدهد یا اجناس گمشده را بفروشد. او نیز به کار خود درفروش بیمه پایان داد و فعالیت فروش اجناس گمشده را که به‌صورت پاره‌وقت و موقت انجام می‌داد، به‌عنوان کار اصلی و تمام‌وقت خود انتخاب کرد. در سال ۱۹۷۸، اوونز برای نخستین مرتبه چمدان‌های بی‌صاحب شرکت‌های هواپیمایی ایسترن ایرلاینز، نشنال ایرلانیز و ایر فلوریدا را خرید. وی که در این ایام بسیار درگیر کسب‌وکار جدید چمدان‌های بی‌صاحب شده بود دائما در حال تردد بین شهرهای واشنگتن دی‌سی، میامی، کلیولند و دالاس بود و خیلی سریع با کمک ۶ کارمند جدیدی که استخدام کرده بود هرماه ۳ هزار چمدان خریداری می‌کرد.وی در همان سال به آسوشیتدپرس گفت: «ما هرگز نمی‌دانیم چه چیزی در آن چمدان‌ها وجود دارد تا زمانی که آنها را بازکنیم. این‌یک معامله سربسته است.» باگذشت سال‌ها، کسب‌وکار اوونز گسترش یافت. در زمان فوتش در سال ۲۰۱۶ میلادی همه شهر او را می‌شناختند. شهر اسکاتس‌بورو به خاطر کسب‌وکار اوونز به یک مقصد گردشگری جهانی تبدیل شد و به همین خاطر او از سه شهردار مختلف شهر اسکاتس‌بورو، به‌پاس زحماتش برای شهر موفق به دریافت ۳ کلید شد. از سال ۱۹۹۵ یکی از پسران اوونز مدیریت این کسب‌وکار را به عهده دارد. تا قبل از شیوع ویروس کرونا، روزانه هزاران قطعه چمدان - حدود ۷ هزار کالای منحصربه‌فرد – از درهای آن‌کلیمد لاگیج می‌گذشتند. این شرکت دارای بزرگ‌ترین امکانات لباسشویی در ایالت آلاباما است که برای تمیز کردن ۷۰ هزار تکه لباس در ماه مورداستفاده قرار می‌گیرد. در سال گذشته، بیش از یک‌میلیون نفر از سراسر دنیا برای خرید از شرکت آن‌کلیمد لاگیج به این شهر کوچک در ۱۴۰ مایلی شمال غربی آتلانتا هجوم آوردند. هیچ اطلاعاتی در مورد قراردادهای و شرکای شرکت آن‌کلیمد لاگیج با شرکت‌های هواپیمایی در دست نیست. هرسال بالغ‌بر ۳/ ۴ میلیارد چمدان در خطوط هوایی سراسر دنیا جابه‌جا می‌شود. از این تعداد، حدود ۲۵ میلیون، کمی بیش از نیم درصد، از آنها گم می‌شوند یا به مقاصد اشتباه فرستاده می‌شوند. تقریبا حدود ۰۳/ ۰ درصد از آنها به صاحبان اصلی خود برگردانده می‌شوند اما بیشتر آنها که صاحبانشان پیدا نمی‌شوند، پس از ۹۰ روز توسط شرکت‌های هواپیمایی فروخته می‌شوند. شرکت آن‌کلیمد لاگیج در حال حاضر بیش از ۱۵۰ کارمند دارد. این شرکت به‌تازگی فروشگاه آنلاین خود را نیز راه‌اندازی کرده است.
